03.06.2007
tarihinde TBBM de kabul edilen
SİGORTACILIK
KANUNU
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Tanımlar
Amaç ve kapsam
MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı, ülkemiz
sigortacılığının geliştirilmesini sağlamak, sigorta sözleşmesinde
yer alan kişilerin hak ve menfaatlerini korumak ve sigortacılık
sektörünün güvenli ve istikrarlı bir ortamda etkin bir şekilde çalışmasını
temin etmek üzere bu Kanuna tabi kişi ve kuruluşların, faaliyete
başlama, teşkilat, yönetim, çalışma esas ve usulleri ile faaliyetlerinin
sona ermesi ve denetlenmesine ilişkin hususlar ve sigorta sözleşmesinden
doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim
sistemi ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.
(2) Türkiye?de faaliyet gösteren sigorta şirketleri,
reasürans şirketleri, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği,
aracılar, aktüerler ile sigorta eksperleri bu Kanun hükümlerine
tabidir.
(3) Sosyal güvenlik kurumları, Türkiye İhracat
Kredi Bankası Anonim Şirketi ile bu Kanunun denetimle ilgili hükümleri
hariç olmak üzere özel kanunlarına göre sigortacılık faaliyetinde
bulunan diğer kuruluşlar bu Kanun kapsamında değildir.
Tanımlar
MADDE 2- (1) Bu Kanunda geçen;
a) Aktüer: Sigortacılık tekniği ile buna
ilişkin yatırım, finansman ve demografi konularında olasılık ve
istatistik teorilerini uygulayarak, yasal düzenlemelere uygun
prim, karşılık ve kâr paylarını hesaplayan, tarife ve teknik esasları
hazırlayan kişiyi,
b) Aracı: Sigorta acentesi ve brokeri,
c) Bakan: Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu
Bakanı,
ç) Birlik: Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri
Birliğini,
d) Broker: Sigorta veya reasürans sözleşmesi
yaptırmak isteyenleri temsil ederek, bu sözleşmelerin yaptırılacağı
şirketlerin seçiminde tamamen tarafsız ve bağımsız davranarak ve
teminat almak isteyen kişilerin hak ve menfaatlerini gözeterek
sözleşmelerin akdinden önceki hazırlık çalışmalarını yürütmeyi
ve gerektiğinde sözleşmelerin uygulanmasında veya tazminatın
tahsilinde yardımcı olmayı meslek edinen kişiyi,
e) Hesap: Güvence Hesabını,
f) İş planı: Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin kuruluş amacı ile en az ilk üç yıldaki faaliyetlerine
ilişkin tahminlerini ve yükümlülüklerini sürekli olarak yerine
getirebileceğini ayrıntılı bir şekilde ortaya koyan planı,
g) Komisyon: Sigorta Tahkim Komisyonunu,
ğ) Levha: Türkiye?de faaliyette bulunan sigorta
şirketleri ile reasürans şirketleri için Birlik tarafından, sigorta
eksperleri ve sigorta acenteleri için ise Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği tarafından ayrı ayrı düzenlenecek faal olarak çalışanlara
ilişkin kayıtları gösterir levhaları,
h) Liste: Sigorta hakemleri listesini,
ı) Minimum garanti fonu: Sigorta şirketleri
ile reasürans şirketlerinin sermaye
yeterliliğinin en az üçte birine denk düşen tutarı,
i) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,
j) Özkaynak: Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin ödenmiş veya Türkiye?ye ayrılmış sermayeleri, her
türlü yedek akçeleri, yeniden değerleme fonu, dağıtılmamış kâr,
kâr ve sermaye yedekleri ile Müsteşarlıkça uygun görülecek sermaye
benzeri kaynaklar ve diğer kaynaklardan varsa bilanço zararı ile
Müsteşarlıkça uygun görülecek diğer değerlerin düşülmesinden
sonra bulunan tutarı,
k) Reasürans şirketi: Türkiye?de kurulmuş reasürans
şirketi ile yurt dışında kurulmuş reasürans şirketinin Türkiye?deki
teşkilatını,
l) Sigorta acentesi: Ticari mümessil, ticari
vekil, satış memuru veya müstahdem gibi tabi bir sıfatı olmaksızın
bir sözleşmeye dayanarak muayyen bir yer veya bölge içinde daimî
bir surette sigorta şirketlerinin nam ve hesabına sigorta sözleşmelerine
aracılık etmeyi veya bunları sigorta şirketleri adına yapmayı
meslek edinen, sözleşmenin akdinden önce hazırlık çalışmalarını
yürüten ve sözleşmenin uygulanması ile tazminatın ödenmesinde
yardımcı olan kişiyi,
m) Sigorta eksperi: Sigorta konusu risklerin
gerçekleşmesi sonucunda ortaya çıkan kayıp ve hasarların miktarını,
nedenlerini ve niteliklerini belirleyen ve mutabakatlı kıymet
tespiti, ön ekspertiz ve hasar gözetimi gibi işleri mutat meslek
olarak yapan tarafsız ve bağımsız kişiyi,
n) Sigorta hakemi: Sigorta ettiren veya sigorta
sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf
arasında sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkları çözen kişiyi,
o) Sigorta raportörü: Sigorta ettiren veya
sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen
taraf arasında sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümü
amacıyla Komisyona
intikal etmiş şikayetler üzerinde ön incelemeyi yapan kişiyi,
ö) Sigorta şirketi: Türkiye?de kurulmuş sigorta
şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye?deki
teşkilatını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Sigorta Şirketleri
ve Reasürans Şirketleri
Sigorta şirketlerinin
ve reasürans şirketlerinin kuruluşu
MADDE 3- (1) Türkiye?de faaliyet gösterecek
sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin anonim şirket veya
kooperatif şeklinde kurulmuş olması şarttır. Sigorta şirketleri
ve reasürans şirketleri, sigortacılık işlemleri ve bunlarla doğrudan
bağlantısı bulunan işler dışında başka işle iştigal edemez.
(2) Anonim şirket şeklinde kurulacak sigorta
şirketleri ve reasürans şirketlerinin;
a) Kurucularının;
1) Müflis veya konkordato ilan etmiş olmaması,
2) Bir sigorta veya reasürans şirketinin kurucusu
veya ortağı olmanın gerektirdiği mali güce ve itibara sahip bulunması,
3) Tasfiyeye tabi tutulan finansal kuruluşlarda
ve hakkında 20 nci maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası hükümleri uygulanan
şirketlerde oy hakkının ya da sermayesinin doğrudan veya dolaylı
yüzde on ve daha fazla bir oranda veya bu oranın altında olsa bile denetim
ve yönetime etkili olabilecek şekilde denetim ve yönetim kurullarına
üye belirleme imtiyazı veren pay sahibi olmaması,
4) Taksirli suçlar hariç olmak üzere affa uğramış
olsalar dahi süreli hapis veya sigortacılık mevzuatına aykırı
hareketlerinden dolayı hapis veya birden fazla adli para cezasına
mahkum edilmemiş yahut cezası ne olursa olsun basit ve nitelikli
zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik,
güveni kötüye kullanma, hileli iflas, görevi kötüye kullanma gibi
yüz kızartıcı suçlar ile kaçakçılık suçları, resmî ihale ve alım satımlara
fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama,
Devlet sırlarını açığa vurma veya vergi kaçakçılığı suçlarından
dolayı hüküm giymemiş olması,
5) Tüzel kişi olması halinde bu tüzel kişinin
yönetim ve denetimine sahip kişilerin, mali güç dışında kurucularda
aranan diğer şartları taşıması,
b) Hisse senetlerinin nakit karşılığı çıkarılması
ve halka açık anonim şirketlerde halka açık olan kısım hariç olmak üzere
tamamının nama yazılı olması,
c) Bir holding bünyesinde faaliyet gösterecek
olması hâlinde, holding şirketinin finansal durumunun da sigortacılık
faaliyetlerini idame ettirmeye yeterli olması,
zorunludur.
(3) Üyeleri dışındaki kişilerle sigorta
sözleşmesi yapmayan kooperatif şeklinde kurulan sigorta şirketleri
ve reasürans şirketlerinin;
a) Mütüel (karşılıklı) sigortacılık yapması,
b) Ortak sayısının ikiyüzden az olmaması,
c) Yöneticilerine herhangi bir ayrıcalık
vermemesi,
zorunludur.
(4) Kooperatiflerin, üyeleri dışındaki kişilerle
sigorta sözleşmesi yapabilmesi, bu hususun ana sözleşmelerinde
açıkça yer alması şartıyla
Müsteşarlığın iznine tabidir. Kooperatif üyeleri
dışındaki kişilerle sigorta sözleşmesi yapılabilmesi için kooperatiflerin
sermayelerini, Müsteşarlıkça belirlenecek miktara yükseltmesi
zorunludur.
(5) Yabancı sigorta şirketlerinin ve reasürans
şirketlerinin Türkiye?de faaliyet göstermesine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.
Sigorta şirketleri
ve reasürans şirketlerinin teşkilatı
MADDE 4- (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketlerinin yönetim kurulları genel müdür dâhil beş kişiden, denetçiler
ise iki kişiden az olamaz. Genel müdür, yönetim kurulunun doğal üyesidir.
(2) Yönetim kurulu üyelerinin mali güç dışında
sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan şartları
taşıması; çoğunluğunun en az dört yıllık yüksek öğrenim görmüş olması
ve sigortacılık, iktisat, işletme, muhasebe, hukuk, maliye, matematik,
istatistik, aktüerya veya mühendislik alanlarında en az üç yıl deneyimi
olan kişilerden seçilmesi şarttır.
(3) Genel müdür ve yardımcılarının, mali güç
dışında sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan
şartları taşıması, en az dört yıllık yüksek öğrenim görmüş olması ve
genel müdürlüğe atanacakların en az on yıl, sigortacılık veya sigortacılık
tekniği ile ilgili konulardan sorumlu genel müdür yardımcılıklarına
atanacakların yedi yıldan az olmamak üzere sigortacılık, iktisat,
işletme, muhasebe, hukuk, maliye, matematik, istatistik, aktüerya
veya mühendislik alanlarının en az birinde; diğer genel müdür yardımcılıklarına
atanacakların da sorumlu olacakları alanda en az yedi yıl deneyim
sahibi olması şarttır. Genel müdür yardımcılıklarından en az birinin
sigortacılık veya sigortacılık tekniği ile ilgili konulardan sorumlu
olması zorunludur.
(4) Murahhas üyelerin genel müdürde aranan şartları
taşıması zorunludur.
(5) Başka unvanlarla istihdam edilseler dahi,
yetki ve görevleri itibarıyla genel müdür yardımcısına denk veya
daha üst konumlarda görev yapan diğer yöneticiler de genel müdür
ve genel müdür yardımcılarına ilişkin hükümlere tabidir.
(6) Denetçilerin, mali güç dışında sigorta
şirketi ve reasürans şirketi kurucularında aranan şartları taşımaları,
en az dört yıllık yüksek öğrenim görmüş olmaları ve sigortacılık,
iktisat, hukuk, maliye, işletme ve muhasebe alanlarında en az üç
yıl deneyimi olan kişilerden seçilmesi şarttır.
(7) Sigorta veya reasürans şirketinin hakim
hissedarı tüzel kişilerin yönetim ve denetimine sahip kişilerde
de, mali güç dışında sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında
aranan şartlar aranır.
(8) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri;
tüm iş ve işlemlerinin, sigortacılık mevzuatı ve ilgili diğer mevzuata,
şirketin iç yönergeleri ile yönetim stratejisi ve politikalarına
uygunluğunun sürekli kontrol edilmesi, denetlenmesi ile hata, hile
ve usulsüzlüklerin tespiti ve önlenmesi amacıyla risk yönetim sistemleri
de dahil olmak üzere etkin bir iç denetim sistemi kurmak zorundadır.
İç denetim, dışarıdan hizmet alımı yoluyla da yapılabilir.
Ruhsat
MADDE 5- (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri, faaliyete geçebilmek için, faaliyet göstermek istedikleri
her bir sigorta branşında Müsteşarlıktan ruhsat almak zorundadır.
Alınan ruhsatlar, ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicil Gazetesi
ile Türkiye çapında dağıtımı yapılan ve tiraj bakımından ilk on sırada
yer alan günlük gazetelerden ikisinde ilan ettirilir.
(2) Sigorta şirketleri hayat ve hayat dışı
sigorta gruplarından sadece birinde faaliyet gösterebilir. Bu
gruplarda yer alan sigorta branşları Bakan tarafından belirlenir.
(3) Kuruluş işlemlerini tamamlayan ve ruhsat
talebinde bulunan sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri,
ödenmiş sermayelerini, ruhsat talep edilen sigorta branşları için
öngörülen sermaye tutarları ile verilmek istenen teminatlara
bağlı olarak, beş milyon Türk Lirasından az olmamak kaydıyla, Müsteşarlıkça
belirlenecek miktara yükseltmek zorundadır. Müsteşarlık, söz konusu
miktarı, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Üretici
Fiyatları Endeksi artış oranını aşmamak kaydıyla artırmaya yetkilidir.
(4) Kuruluş işlemlerinin tamamlanmasından
itibaren bir yıl içinde ruhsat başvurusunda bulunmamış sigorta şirketleri
ve reasürans şirketleri, ticaret unvanlarında sigorta şirketi veya
reasürans şirketi ibaresini kullanamaz.
Ruhsat talebinin
değerlendirilmesi
MADDE 6- (1) Ruhsat talebi;
a) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin
kurucuları ile yönetici ve denetçilerinin bu Kanunda öngörülen
şartları taşımaması,
b) İş planına ve ibraz edilen belgelere göre
sigorta sözleşmesine taraf olanların hak ve menfaatlerinin yeterince
korunamayacağının anlaşılması veya yükümlülüklerin sürekli
ve yeterli olarak yerine getirilebilecek şekilde oluşturulmaması,
c) Başvurunun yeterli beyan ve bilgileri
içermemesi veya bu Kanunda öngörülen şartları taşımadığının anlaşılması,
ç) Sigorta
şirketleri ve reasürans şirketlerinin, gerekli teknik donanım ya
da yeterli sayıda nitelikli personele sahip olmadığının veya
ruhsat talep edilen alanda sigortacılık yapma yeterliliğinin bulunmadığının
yapılan denetimle tespit edilmesi,
hâllerinden en az birinin gerçekleşmesi durumunda
reddedilir.
Ruhsat iptali
MADDE 7- (1) Bu Kanunun ruhsat iptaline
ilişkin hükümleri saklı kalmak kaydıyla;
a) Ruhsat verilmesine ilişkin şartların bir
kısmının veya tamamının kaybolması hâlinde, üç aydan az olmamak
üzere, Müsteşarlık tarafından verilecek süre içinde durumun düzeltilmemiş
olması,
b) Ruhsatın verildiği tarihten itibaren bir
yıl içinde veya Müsteşarlığın uygun görüşüyle yapılanlar hariç olmak
üzere, aralıksız olarak altı ay süre ile sigorta veya reasürans sözleşmesi
akdedilmemesi,
c) Sigortacılık mevzuatına aykırı uygulamalar
sonucunda sigorta sözleşmesi ile ilgili kişilerin hak ve menfaatlerinin
tehlikeye düştüğünün anlaşılması,
ç) 20 nci madde hükmü hariç olmak üzere, bu Kanun
hükümlerinden doğan yükümlülüklerin ağır şekilde ihlal edilmesi
veya yükümlülüklerin ihlalinin mutat hâle gelmesi durumunda, Müsteşarlık
tarafından, üç aydan az olmamak kaydıyla, verilecek süre içinde durumun
düzeltilmemiş olması,
d) İş planında belirtilen hedeflerden, Müsteşarlığın
bilgisi dahilinde yapılan değişiklik dışında makul nedenler olmaksızın
aşırı derecede uzaklaşılmış olması,
hâllerinden en az birinin gerçekleşmesi durumunda,
sigorta şirketlerinin ve reasürans şirketlerinin ilgili branş ya
da bütün branşlardaki ruhsatları Müsteşarlık tarafından iptal edilebilir.
Ruhsat iptali, ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicil Gazetesi
ile Türkiye çapında dağıtımı yapılan ve tiraj bakımından ilk on sırada
yer alan günlük gazetelerden ikisinde ilan ettirilir.
(2) Ruhsatı iptal edilen şirketler, altı ayı
geçmemek üzere Müsteşarlık tarafından verilecek süre içinde iptal
edilen ruhsatla bağlantılı portföylerini devretmek zorundadır.
Aksi takdirde Müsteşarlık resen devir de dâhil olmak üzere portföyün
tasfiyesine yönelik her türlü tedbiri almaya yetkilidir.
Ana sözleşme değişiklikleri
MADDE 8- (1) Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin ana sözleşmelerinin değiştirilmesinde, Müsteşarlığın
uygun görüşü aranır. Müsteşarlıkça uygun görülmeyen değişiklik
tasarıları genel kurul gündemine alınamaz ve genel kurulda görüşülemez.
Sicil memuru, Müsteşarlığın uygun görüşü olmaksızın ana sözleşme
değişikliklerini ticaret siciline tescil edemez.
İntifa ve oy kullanma
haklarının edinilmesi
MADDE 9- (1) Doğrudan veya dolaylı olarak
bir sigorta veya reasürans şirketinin sermayesinin yüzde onunu,
yüzde yirmisini, yüzde otuzüçünü veya yüzde ellisini bulacak ya
da aşacak şekildeki hisse edinimleri ile bir ortağa ait hisselerin
söz konusu oranları bulması veya bu oranların altına düşmesi sonucunu
doğuran hisse devirleri Müsteşarlığın iznine tabidir.
(2) Şirketin denetim ve yönetime etkili olabilecek
şekilde yönetim kurullarına üye belirleme imtiyazını veren hisse
devri, oransal sınırlamalara bakılmaksızın Müsteşarlığın iznine
tabidir.
(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine aykırı
olarak izin alınmaksızın yapılan hisse devirleri pay defterine kaydolunmaz.
(4) İntifa hakkı ile oy hakkının edinilmesinde
de bu madde hükümleri uygulanır.
(5) Doğrudan veya dolaylı olarak sermayenin
ya da oy ve intifa haklarının yüzde on ve daha fazlasına sahip olan
veya bu oranların altında olsa dahi şirketin denetim ve yönetimine
etkili olabilecek şekilde yönetim kurullarına üye belirleme imtiyazını
veren hisselere sahip olan ortakların, sigorta şirketi ve reasürans
şirketi kurucularında aranan nitelikleri taşıması şarttır. Sigorta
şirketleri ile reasürans şirketleri, bu nitelikleri taşımayan ortaklarını
Müsteşarlığa bildirir. Kurucularda aranan nitelikleri kaybeden
ortaklar temettü dışındaki ortaklık haklarından yararlanamaz.
Bu hâlde diğer ortaklık hakları kayyım tarafından kullanılır.
(6) Bakan, faaliyet alanları itibarıyla sigorta
şirketlerinin ve reasürans şirketlerinin mali bünyelerini olumsuz
etkileyecek durumdaki ortaklara, bu şirketlerde hisse sınırlamaları
getirebilir.
Tasfiye, birleşme,
devir, portföy devri ve iflas
MADDE 10- (1) Bir sigorta şirketinin kendi
talebi ile tasfiye edilmesi, bir veya birkaç şirket ile birleşmesi
veya aktif ve pasifleri ile başka bir şirkete devrolunması, sigorta
portföyünü teminat ve karşılıkları ile birlikte kısmen veya tamamen
diğer bir şirkete devretmesi Bakanın iznine tabidir. Reasürans şirketleri
hakkında da bu fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmüne aykırı
olarak yapılan tasfiye, birleşme, devralma ve portföy devirleri hükümsüzdür.
(2) Müsteşarlık, lüzumu hâlinde, tasfiye memurlarının
değiştirilmesini talep edebilir.
(3) Birleşme, devir ve portföy devirleri, Türkiye
çapında dağıtımı yapılan ve tiraj bakımından ilk on sırada yer
alan günlük gazetelerden ikisinde, birer hafta arayla en az ikişer
defa yayımlanmak suretiyle duyurulur. Sigorta sözleşmeleri devredilen
portföyde yer almak kaydıyla portföyünü devreden veya bir şirkete
devrolunan ya da birleşen şirketlerle sigorta sözleşmesi akdetmiş
olan kişiler; birleşme, devir ya da portföy devrini öğrendikleri tarihten
itibaren, devir, birleşme ya da portföy devri nedeniyle, üç ay içinde
sözleşmelerini feshedebilir.
(4) Sigorta şirketinin iflası hâlinde sigortalılar,
iflas masasına üçüncü sırada iştirak eder.
(5) Müsteşarlık, lüzumu hâlinde iflas masasındaki
yetkililerin değiştirilmesini talep edebilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Sigorta Sözleşmeleri
Sigorta sözleşmeleri
MADDE 11- (1) Sigorta sözleşmelerinin
ana muhtevası, Müsteşarlıkça onaylanan ve sigorta şirketlerince
aynı şekilde uygulanacak olan genel şartlara uygun olarak düzenlenir.
Ancak, sigorta sözleşmelerinde işin özelliğine uygun olarak özel
şartlar tesis edilebilir. Bu hususlar, sigorta sözleşmesi üzerinde
ve özel şartlar başlığı altında herhangi yanılgıya neden olmayacak
şekilde açık olarak belirtilir.
(2) Hayat sigortalarına ilişkin sözleşmelerin yapılmasına
dair teklifnamenin sigorta şirketine ulaştığı tarihten itibaren
otuz gün içinde sigorta şirketi tarafından reddedilmemesi hâlinde
sigorta sözleşmesi yapılmış olur.
(3) Sigorta şirketleri ve sigorta acenteleri tarafından,
gerek sözleşmenin kurulması gerekse sözleşmenin devamı sırasında
sigorta ettiren, lehdar ve sigortalıya yapılacak bilgilendirmeye
ilişkin hususlar yönetmelikle düzenlenir.
(4) Sigorta sözleşmelerinde kapsam dahiline alınmış olan
riskler haricinde, kapsam dışı bırakılmış riskler açıkça belirtilir.
Belirtilmemiş olan riskler teminat kapsamında sayılır.
(5) Sigorta sözleşmelerinde yabancı kelimelere yer verilemez.
Yabancı kelimelerin karşılığı olarak Türk Dil Kurumu tarafından
belirlenen kelimelerin kullanımı esastır.
Tarifeler
MADDE 12- (1) Sigorta tarifeleri, sigortacılık
esasına ve genel kabul görmüş aktüeryal tekniklere uygun olarak sigorta
şirketleri tarafından serbestçe belirlenir. Ancak, bu Kanuna ve
diğer kanunlara göre ihdas edilen zorunlu sigortaların teminat
tutarları ile tarife ve talimatları Bakan tarafından tespit olunur
ve Resmî Gazetede yayımlanır.
(2) Bakan, gerek görülen hâllerde hayat, bir yıldan uzun süreli
ferdî kaza, sağlık, hastalık ve ihtiyari deprem sigortaları tarifeleri
ile prim, formül ve cetvellerinin uygulamaya konulabilmesini Müsteşarlığın
onayına tabi kılabilir veya özel kanunlardaki hükümler saklı kalmak
kaydıyla gerekli görülen hâllerde, tespit ve ilan ettiği aracılık
komisyonlarını, tasdike tabi kıldığı veya tespit ettiği her türlü
tarifeyi serbest bırakabilir.
Zorunlu sigortalar
MADDE 13- (1) Bakanlar Kurulu, kamu yararı
açısından gerekli gördüğü hâllerde zorunlu sigortalar ihdas edebilir.
Sigorta şirketleri, 20 nci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ile
üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla faaliyet gösterdiği
sigorta branşlarının kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan
kaçınamaz.
(2) Müsteşarlık, zorunlu sigortaya konu teşkil eden menfaat
üzerinde yapacakları iş ve işlemler nedeniyle, ilgili kurum ve kuruluşların
görüşlerini alarak zorunlu sigorta denetimi yapabilecekleri
belirlemeye yetkilidir.
(3) Bir faaliyetin icrası ya da bir şeyin kullanılması için
izin veya ruhsat vermeye veya bunları denetlemeye yetkili merciler
ile ikinci fıkra uyarınca belirlenen kurum ve kuruluşlar; yürütecekleri
iş ve işlemlerde, yapılması zorunlu sigortaların geçerli teminat
tutarları dâhilinde yaptırılıp yaptırılmadığını araştırmakla
yükümlüdür. Bu kurum ve kuruluşlar ile izin veya ruhsat vermeye ve
denetlemeye yetkili mercilerce, geçerli teminat tutarında sigorta
yapılmamış olduğunun tespiti hâlinde işlem yapılmaz. Geçerli teminat
alınana kadar sigortalının zorunlu sigortaya konu teşkil eden faaliyeti
yetkili merciler tarafından durdurulur.
Güvence Hesabı
MADDE 14- (1) Bu Kanunun 13 üncü maddesi,
13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve
10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ile ihdas
edilen zorunlu sorumluluk sigortaları ile bu Kanunla mülga
21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde
ihdas edilmiş olan zorunlu sigortalara ilişkin olarak aşağıdaki koşulların
oluşması hâlinde ortaya çıkan zararların bu sigortalarla saptanan
geçerli teminat miktarlarına kadar karşılanması amacıyla Türkiye Sigorta ve
Reasürans Şirketleri Birliği nezdinde Güvence Hesabı oluşturulur.
(2) Hesaba;
a) Sigortalının tespit edilememesi durumunda kişiye gelen
bedensel zararlar için,
b) Rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat
tutarları dâhilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu
bedensel zararlar için,
c) Sigorta şirketinin mali bünye zaafiyeti nedeniyle sürekli
olarak bütün branşlarda ruhsatlarının iptal edilmesi ya da iflası
hâlinde ödemekle yükümlü olduğu maddi ve bedensel zararlar için,
ç) Çalınmış veya gasp edilmiş bir aracın karıştığı kazada,
Karayolları Trafik Kanunu uyarınca işletenin sorumlu tutulmadığı
hâllerde, kişiye gelen bedensel zararlar için,
d) Yeşil Kart Sigortası uygulamaları için faaliyet gösteren
Türkiye Motorlu Taşıt Bürosunca yapılacak ödemeler için,
başvurulabilir. Bakanlar Kurulu, gerekli görülen hâllerde,
eşyaya gelecek zararların kısmen veya tamamen Hesaptan karşılanmasına
karar vermeye yetkilidir.
(3) Hesabın gelirleri; birinci fıkrada belirtilen zorunlu
sigortalar ve yeşil kart sigortaları için tahsil edilen toplam primlerin
yüzde biri oranında sigorta şirketlerince ödenecek katılma payları
ile sigorta ettirenlerden safi primlerin yüzde ikisi oranında tahsil
edilecek katılma paylarından oluşur. Bakan, bu oranları binde beşe
kadar indirmeye veya tekrar kanuni sınırlarına kadar yükseltmeye
yetkilidir.
(4) Sigorta şirketleri, üçüncü fıkra hükmü gereğince kendileri
tarafından ödenmesi gereken bir takvim yılına ilişkin katılma paylarını
takip eden yılın Şubat ayı sonuna kadar; sigorta ettirenlerden tahsil
edilen katılma paylarını ise, tahsil edildikleri ayı takip eden ayın
sonuna kadar Hesaba yatırmak zorundadır.
(5) Hesap kapsamındaki her zorunlu sigorta ve yeşil kart sigortası
için ayrı hesap açılır ve bunların gelir ve giderleri bu hesaplarda
izlenir.
(6) Hesabın gelir ve giderleri ile işlemleri, Müsteşarlıkça
her yıl denetlenir.
(7) Hesabın kuruluşuna, işleyişine, fon varlıklarının nemalandırılmasına,
Hesaptan yapılacak ödemelere, gerek ilgililere gerekse Türkiye
Motorlu Taşıt Bürosuna yapılacak rüculara, 24 üncü madde uyarınca
oluşturulacak bilgi merkezine ve Komisyona yapılacak katkı payı
ve diğer harcamalara ilişkin esaslar yönetmelikle düzenlenir.
Yurt dışında yaptırılabilecek
sigortalar
MADDE 15- (1) Türkiye?de yerleşik kişiler,
Türkiye?deki sigortalanabilir menfaatlerini, Türkiye?de faaliyette
bulunan sigorta şirketlerine ve Türkiye?de yaptırmak zorundadır.
(2) Ancak;
a) İhracat ve ithalat konusu mallar için nakliyat sigortası,
b) Uçak, gemi, helikopter için, dış kredi ile satın alındıklarında,
münhasıran dış kredi miktarı ile sınırlı olarak ve dış borç ödeninceye
kadar; yurt dışından finansal kiralama yolu ile getirilmelerinde
ise finansal kiralama sözleşmesi süresi ile sınırlı olarak yaptırılacak
tekne sigortaları,
c) Gemilerin işletilmesinden doğan sorumluluk sigortası,
ç) Hayat sigortaları,
d) Kişilerin Türkiye haricinde bulunacakları süre için
bu süre ile sınırlı olmak kaydıyla veya geçici olarak yurt dışında
kaldıkları sırada yaptırabilecekleri ferdî kaza, hastalık, sağlık
ve motorlu taşıt sigortaları,
yurt dışında da yaptırılabilir.
(3) Bakanlar Kurulu yurt dışında yaptırılabilecek sigortaların
kapsamını genişletmeye yetkilidir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Mali Bünye
Teknik karşılıklar
MADDE 16- (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri sigorta sözleşmelerinden doğan yükümlülükleri için,
bu maddede belirtilen esaslara göre yeteri kadar karşılık ayırmak
zorundadır.
(2) Kazanılmamış primler karşılığı; yürürlükte bulunan
her bir sigorta sözleşmesine ilişkin olarak yazılan brüt primin gün
esasına göre takip eden hesap dönemine veya dönemlerine sarkan
kısmından; yürürlükte bulunan yıllık hayat sigortaları ile süresi
bir yılı aşan birikim priminin de alındığı hayat sigortalarında
ise, yazılan brüt primlerden varsa birikime ayrılan kısım düşüldükten
sonra kalan tutarın takip eden döneme veya dönemlere sarkan kısmından
oluşur. Ancak, gün esasına göre karşılık hesaplaması mümkün olmayan
reasürans ve retrosesyon işlemlerinde, sekizde bir esasına göre
kazanılmamış primler karşılığı ayrılması mümkündür.
(3) Devam eden riskler karşılığı; sigorta sözleşmesinin süresi
boyunca üstlenilen risk düzeyi ile kazanılan primlerin zamana bağlı
dağılımının uyumlu olmadığı kabul edilen sigorta branşlarında,
ayrıca kazanılmamış primler karşılığının şirketin taşıdığı risk
ve beklenen masraf düzeyine göre yetersiz kalması hâlinde ayrılır.
(4) Dengeleme karşılığı; takip eden hesap dönemlerinde meydana
gelebilecek tazminat oranlarındaki dalgalanmaları dengelemek
ve katastrofik riskleri karşılamak üzere Müsteşarlıkça belirlenen
branşlar için ayrılan karşılıktır. Müsteşarlık, bu karşılığı ikame
edecek şekilde, belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde ihtiyat ayrılmasına
karar verebilir.
(5) Matematik karşılık; bir yıldan uzun süreli hayat, sağlık,
hastalık ve ferdî kaza sigortası sözleşmeleri için sigorta şirketleri
tarafından sigorta ettirenler ile lehdarlara olan yükümlülüklerini
karşılamak üzere sözleşme teknik esaslarında belirtilen, istatistiksel
ve aktüeryal yöntemler kullanılarak hesaplanan karşılıklar ile
taahhüt edilmişse, bu karşılıkların yatırıma yönlendirilmesi sonucu
elde edilen gelirden sigortalılara ayrılan pay karşılıkları toplamıdır.
(6) Muallak tazminat karşılığı; kayda geçmiş ancak ödenmemiş
tazminat tutarları ile gerçekleşmiş ancak kayda geçmemiş tahmini
tazminat tutarları ve bu tazminatlar ile ilgili yapılan gider karşılıkları
ve bu tutarların yetersiz kalması durumunda yeterlilik için Müsteşarlıkça
belirlenen esaslar çerçevesinde ayrılan ek karşılıklardan oluşur.
(7) İkramiyeler ve indirimler karşılığı; sigorta şirketlerinin
ikramiye veya indirim uygulamasına gitmesi durumunda, cari yılın
teknik sonuçlarına göre sigortalılar veya lehdarlar için ayrılan
ikramiye ve indirim tutarlarından oluşur.
(8) Teknik karşılıklarda reasürör payının, devredilen risk
ve primle orantılı olması esastır. Ancak, Müsteşarlık mali açıdan
belirleyeceği kriterleri karşılayamayan reasürörlere devredilen
işlerde reasürör payının düşülmemesini isteyebilir.
(9) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin varlıkları,
teknik karşılıkları karşılayacak düzeyde olmalıdır. Teknik karşılıklara
ilişkin usul ve esaslar ile teknik karşılıkların yatırılacağı varlıklara
ilişkin hususlar yönetmelikle düzenlenir.
Teminatlar
MADDE 17- (1) Sigorta şirketleri, yurt
içinde akdetmiş oldukları sigorta sözleşmelerinden doğan taahhütlerine
karşılık olarak bu maddede belirlenen esaslara göre teminat ayırmak
zorundadır.
(2) Hayat branşında faaliyet gösteren sigorta şirketleri,
Müsteşarlıkça belirlenen dönemler itibarıyla ayrılan matematik
karşılıkları ile muallak tazminat karşılıklarının toplamından,
29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu uyarınca yapılan
ikrazlar ve henüz tahsil edilmemiş prim alacakları tutarına isabet
eden matematik karşılıkların düşülmesinden sonra kalan tutara
karşılık gelen varlıkları Müsteşarlıkça belirlenen süreler içinde
ve Müsteşarlık lehine teminat olarak bloke veya ipotek ettirmek zorundadır.
Yeni kurulan sigorta şirketlerinde ilk üç yıl itibarıyla tesis edilecek
teminat tutarı, şirketin ödenmiş sermayesi de dikkate alınarak
Müsteşarlıkça tespit edilir. Ancak, bu şirketlerin bir yıl ve bir yıldan
kısa süreli verdikleri hayat, ferdî kaza, sağlık ve hastalık teminatları
için dördüncü fıkra hükümleri uygulanır.
(3) Hesap yılı içinde, hayat branşındaki tahsilatı aşacak
şekilde bu branşta sigortalılara ödeme yapmak zorunda kalan sigorta
şirketlerinin, söz konusu branşa ait teminat olarak gösterilen ve
bloke edilen varlıklarından, aşılan miktar dâhilinde Müsteşarlıkça
uygun görülecek kısım serbest bırakılır.
(4) Hayat dışı sigorta şirketleri, hesaplama yöntemi yönetmelikle
belirlenecek sermaye yeterliliğinin üçte birinden az olmamak
kaydıyla teminat olarak minimum garanti fonu tesis eder. Minimum
garanti fonu, hiç bir dönemde çalışılan branşlar itibarıyla gerekli
olan asgari sermaye tutarlarının üçte birinden az olamaz. Müsteşarlık
tesis edilen minimum garanti fonu varlıkları üzerine bloke veya
ipotek tesis ettirmeye yetkilidir. Ancak, bu şirketlerin bir yıldan
uzun süreli yaptıkları ferdî kaza, hastalık ve sağlık sigorta sözleşmeleri
için ayıracakları teminatlar hakkında ikinci fıkra hükmü uygulanır.
(5) Sigorta şirketlerinin faaliyetine son verdiği branşlara
ait teminat blokajı, sigortalılara karşı bu branşa ait tüm ödemelerin
yapılmış olması kaydıyla
Müsteşarlıkça serbest bırakılır. Ancak, şirketin
ödeme güçlüğüne düşmesi hâlinde, Müsteşarlık, sigortalılara teminatlardan
ödeme yapılmasına karar verebilir.
(6) Teminatlar, sigortalıların tüm alacakları ödenmeden
iflas veya tasfiye masasına dâhil edilemez, haczolunamaz, üzerlerine
ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz konulamaz. Ancak, Müsteşarlığın,
sigortalı alacaklarının korunması amacıyla teminatlar üzerinde
ihtiyati tedbir koydurtma hakkı saklıdır.
(7) Müsteşarlık, sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri
ile sigortacılık yapan diğer kuruluşların mali bünye ve özkaynak
yeterliliğine ilişkin düzenlemeleri yapmaya ve bloke edilecek
varlıkların tür, değerleme esasları ile blokaj, deblokaj, ipotek tesisi
ve fekkine ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir. Bu işlemlere
ilişkin masraflar ilgili şirket tarafından karşılanır.
Hesap esasları, kayıt düzeni
ile temel mali tablo ve mali bünye düzenlemeleri
MADDE 18- (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri, hesaplarını ve mali tablolarını, Müsteşarlıkça belirlenecek
esaslara ve örneğe uygun olarak düzenlemek, ilan ettirmek ve Müsteşarlığa
göndermek zorundadır.
(2) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri bilançolarının,
kâr ve zarar cetvellerinin ve Müsteşarlıkça uygun görülecek diğer
mali tablolarının bağımsız denetim kuruluşlarına denetlettirilmesi
ve ilan ettirilmesi zorunludur. Müsteşarlık, sigorta şirketleri
ve reasürans şirketlerinin bağımsız dış denetim kuruluşlarınca
denetlenmelerini düzenlemeye yetkilidir.
(3) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerince ilan edilen
mali tabloların gerçeğe aykırılığının tespiti hâlinde Müsteşarlık,
genel kabul görmüş muhasebe kural ve ilkelerini göz önünde bulundurarak
söz konusu mali tabloları düzeltilmiş olarak yeniden ilan ettirebilir.
(4) Müsteşarlık, sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinden,
diğer kanunların zorunlu kıldığı defterlerden başka, özel defterler
tutmalarını talep etmeye ve bu defterlerin tabi olacağı esas ve
usulleri tespite, belirleyeceği esaslar ve örneklere uygun olarak
her türlü bilgi, cetvel, rapor, hesap özetleri ve mali tablolar istemeye,
gerekli gördüğü takdirde mali tabloları ilan ettirmeye, sigortacılık
sektörünün mali yapısının güçlendirilmesi için finansal oranlar
tespit etmeye, şirket kaynaklarının hangi aktiflere ve ne oranda
yatırılacağını belirlemeye yetkilidir.
(5) Gerekli görülen hâllerde Müsteşarlık, sigorta şirketleri,
reasürans şirketleri, aracılar ve sigorta eksperlerinden her türlü
bilgi, belge ve raporu istemeye yetkilidir. Konsolide tabloların
oluşturulmasında Müsteşarlık ana ortaktan, ana ortaklık ise konsolide
finansal raporlama ile ilgili kuruluşlardan bu konuda her türlü
bilgi ve belgeyi talep etmeye yetkilidir.
Aktif azaltıcı işlem yasağı
MADDE 19- (1) Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketlerinin ortakları, yönetim kurulu üyeleri, denetçileri
ve çalışanları, şirket ana sözleşmesi veya genel kurul ya da yönetim
kurulu kararı ile saptanan hükümler dâhilinde personele yapılan
ödemeler, yardım veya verilen avanslar hariç, şirket kaynaklarını
dolaylı ya da dolaysız kullanamaz, iyiniyet kurallarına aykırı
olarak aktifin değerini düşüren işlemlerde bulunamaz ve hiçbir
surette örtülü kazanç aktarımı yapamaz. Sigorta şirketleri ile
reasürans şirketleri kendi borçları veya sigorta işlemlerinden
doğanlar hariç olmak üzere personeli, ortakları, iştirakleri veya
diğer kişi ve kurumlar lehine mal varlığını teminat olarak gösteremez,
kefil olamaz ve kredi sağlayamaz.
Mali bünyenin güçlendirilmesi
MADDE 20- (1) Bir sigorta veya reasürans
şirketinin minumum garanti fonu tutarını karşılayamadığının,
tesis etmesi gereken teminatı tesis edemediğinin, teknik karşılıkları
karşılayacak yeterli veya teknik karşılıklara uygun varlıklarının
bulunmadığının ya da sözleşmelerden doğan yükümlülüklerini yerine
getiremediğinin yahut şirketin mali bünyesinin sigortalıların
hak ve menfaatlerini tehlikeye düşürecek derecede zayıflamakta
olduğunun tespiti hâllerinde, Bakan uygun bir süre vererek, mali
bünyenin güçlendirilmesine yönelik olarak ilgili sigorta ve reasürans
şirketinden;
a) Mali bünyesindeki zafiyetin nasıl giderileceğini ve
sigortalıların hak ve menfaatlerinin nasıl korunacağını içeren
kapsamlı bir iyileştirme planı sunulması ve uygulanmasını,
b) Sermayesinin artırılması, ödenmemiş kısmının ödenmesi,
sermayeye mahsuben şirkete ödeme yapılması veya kâr dağıtımının
durdurulması ya da ilave teminat tesis edilmesini,
c) Varlıklarının kısmen ya da tamamen elden çıkarılması veya
elden çıkarılmasının durdurulmasını, yeni iştirak ve sabit değerler
edinilmemesini,
ç) Mali bünyesini ve likiditesini güçlendirici ve riski
azaltıcı benzer tedbirler alınmasını,
d) Tespit edilecek gündemle genel kurulun olağanüstü toplantıya
çağrılmasını veya genel kurul toplantısının ertelenmesini,
e) Benzeri diğer hususların yerine getirilmesini,
isteyebilir.
(2) Ayrıca, Bakan;
a) Sigorta şirketlerinde şirketin faaliyette bulunduğu
sigorta branşlarından, reasürans şirketlerinde ise sigorta gruplarından
birine veya tamamına ait sigorta portföyünü teminat ve karşılıkları
ile birlikte başka şirket veya şirketlere devretmeye, devralacak
şirket bulunamadığı takdirde ise devredilecek portföyün tasfiyesine
yönelik her türlü tedbiri almaya,
b) Sigorta portföyünü sınırlandırmaya,
c) Yönetim veya denetim kurulu üyelerinden bir kısmını veya
tamamını görevden alarak ya da bu kurullardaki mevcut üye sayısını
artırarak bu kurullara üye atamaya veya sigorta veya reasürans
şirketinin yönetiminin kayyıma devredilmesini talep etmeye,
ç) Mali bünyenin güçlendirilmesine yönelik benzeri diğer
tedbirleri almaya,
yetkilidir. 4 üncü maddede öngörülen şartlar, bu fıkranın
(c) bendi uyarınca atanacak kişiler için de aranır.
(3) Bu maddede öngörülen tedbirlerin uygulanmaması veya
uygulanamayacağının anlaşılması, sigorta veya reasürans şirketinin
ödemelerini tatil etmesi, sigortalılara olan yükümlülüklerini
yerine getirememesi veya şirket özkaynaklarının minimum garanti
fonunun altına düşmesi hâlinde, Bakan, sigorta veya reasürans şirketinin
tüm branşlarda veya ilgili branşlarda yeni sigorta sözleşmesi akdetme
ve temdit yetkisini kaldırmaya, ruhsatlarını iptal ve varlıklarını
bloke etmeye yetkilidir.
(4) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri dışında ve
kendi özel kanunları uyarınca, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre
sigorta veya reasürans sözleşmesi yapan diğer kurum ve kuruluşların,
sözleşmelerden doğan yükümlülüklerini yerine getiremediğinin
ve mali bünyesinin sigortalıların hak ve menfaatlerini tehlikeye
düşürecek şekilde zayıflamakta olduğunun tespit edilmesi hâlinde,
Bakan, mali bünyenin güçlendirilmesine yönelik tedbirler almaya,
yönetim ve denetimde yer alan kişilerin tamamını veya bir kısmını
görevden alarak yenilerini atamaya veya yönetimin kayyıma devredilmesini
talep etmeye yetkilidir.
(5) Mali bünye zafiyetinin kriterleri yönetmelikle belirlenir.
(6) Bu madde uyarınca şirket yönetim ve denetimine atananlar,
şirkete ait doğmuş veya doğacak kamu borçlarından, sosyal güvenlik
kuruluşlarına olan borçlarından ve şirketin diğer mali yükümlülüklerinden
sorumlu tutulamaz. Bu madde uyarınca atanan kamu görevlileri hakkında
ceza davası açılabilmesi Bakanın iznine tabi olduğu gibi bu kişiler
hakkında açılan hukuk davaları da Müsteşarlığa karşı açılmış sayılır.
Müsteşarlık tarafından açılan davalar hariç olmak üzere, bu kişiler
hakkında açılan davalar ve başlatılan soruşturma ve kovuşturmalarda,
yargılama giderleri ve Türkiye Barolar Birliğince açıklanan asgari
ücret tarifesinde belirlenen avukatlık ücreti, Müsteşarlık bütçesinden
karşılanır. Türk Ticaret Kanununun yönetim kurulunun ibrasına
ilişkin hükümleri bu madde uyarınca atananlar hakkında uygulanmaz.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Aktüerler, Aracılar ve Sigorta
Eksperleri
Aktüerler ve brokerler
MADDE 21- (1) Sigorta şirketleri ile reasürans
şirketleri, yeterli sayıda aktüerle çalışmak zorundadır. Müsteşarlık
tarafından aktüerlerin kaydedildiği bir Aktüerler Sicili tutulur.
Sicile kaydolunmadan aktüerlik yapılamaz. Aktüerlik unvanının
kazanılması ile aktüerlerin görev ve yetkilerine ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikle belirlenir.
(2) Brokerlik, Müsteşarlıktan alınan brokerlik ruhsatı ile
yapılır. Müsteşarlık, ruhsat ile ilgili işlemlerin incelemeye ve
onaya hazır hâle getirilmesi hususunda ilgili sivil toplum ve meslek
kuruluşlarına görev verebilir. Brokerlerin görev ve yetkilerine
ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.
(3) Sigorta şirketlerinin, sigorta acentelerinin ve sigorta
eksperlerinin ortakları, yönetim ve denetiminde bulunan kişiler
ve bunlar adına imza atmaya yetkili olanlar ile mesleki faaliyette
bulunan şirket çalışanları; brokerlik yapamaz, tüzel kişi brokerin
yönetim ve denetim kurullarında görev alamaz, imzaya yetkili olarak
çalışamaz, bunlara ortak olamaz ve bunlardan ücret karşılığı herhangi
bir iş kabul edemez. Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş
ve velayeti altındaki çocukları için de geçerlidir.
(4) Sigorta brokerliği yapması yasaklananlar, brokerlik
ile ilgili faaliyetlerde çalıştırılamaz ve her ne şekilde olursa
olsun bu kişilerle brokerlik mesleğinin icrası için işbirliği yapılamaz.
(5) Sigorta brokerleri ve bunların yanlarında çalışanlar,
işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin
izni olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hâllerin yetkili
mercilere duyurulması zorunludur.
Sigorta eksperleri
MADDE 22- (1) Sigorta eksperliği gerçek
veya tüzel kişilerce yapılır.
(2) Sigorta eksperliği yapmak isteyen kişilerin;
a) Müsteşarlıktan sigorta eksperlik ruhsatı alması,
b) Levhaya yazılı olması,
gerekir.
(3) Yabancı sigorta eksperlerinin faaliyetlerine ilişkin
usul ve esasları belirlemeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.
(4) Sigorta eksperi unvanı, sigorta eksperliği ruhsatnamesinin
alınmasından sonra kazanılır. Sigorta eksperliği yapacaklar, ruhsatnamelerini
aldıktan sonra Levhaya kayıt olmak için Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliğine başvurur. Müsteşarlık, ruhsatnameye ilişkin işlemlerin
incelemeye ve onaya hazır hâle getirilmesi hususunda ilgili sivil
toplum ve meslek kuruluşlarına görev verebilir.
(5) Sigorta eksperinin kaydı;
a) Almış olduğu ruhsatların tümü iptal edilmişse,
b) Hakkında meslekten çıkarma kararı verilmişse,
c) Levhaya yazılmasından itibaren altı ay içinde mesleğini
ifa etmezse,
ç) Sigorta eksperliğinden ayrılmışsa,
d) Tespit edilen kayıt ücretini süresi içinde yatırmamışsa
veya aidatını üç yıl üst üste hiç ödememişse,
Levhadan silinir.
(6) Levhadan silinme kararı verilmeden önce sigorta eksperinin
yazılı savunması istenir. Ayrıca, Levhadan silinme kararının verilebilmesi
için sigorta eksperinin savunmasının dinlenmesi veya dinlenmek
üzere kendisine yapılan çağrıya uymamış olması gerekir. Levhadan
silinme kararı gerekçeli olarak verilir.
(7) Levhadan silinmeyi gerektiren hâllerinin sona erdiğini
ispat eden sigorta eksperi, Levhaya yeniden yazılma hakkını kazanır.
Ancak, hakkında meslekten çıkarma kararı verilmiş olan kişinin bir
daha Levhaya yazılması mümkün değildir. Levhaya yeniden yazılan
sigorta eksperinden kayıt ücreti alınmaz.
(8) Levhaya yeniden yazılma talebinde bulunanlar, Levhaya
yazılma şartlarının varlığının devam ettiğini ispatla zorunlu
tutulabilir. Levhaya yeniden yazılma talebinin reddine ilişkin
karar gerekçeli olarak verilir.
(9) Levhadan silinen veya Levhaya yeniden yazılma talebi
reddolunan kişi, bu kararlara karşı onbeş iş günü içinde Müsteşarlığa
yazılı itirazda bulunabilir. Yapılacak itiraz karşısında Müsteşarlık
en geç onbeş iş günü içinde görüşünü bildirmek zorundadır. Bu karar
kesindir.
(10) Gerçek kişi sigorta eksperleri, sigorta eksperliğini
mutat meslek hâlinde yapmak zorundadır. Gerçek kişi sigorta eksperleri,
bu faaliyetlerine devam ettikleri sürede esnaf veya tacir sıfatıyla
mesleğin niteliği ile bağdaşması mümkün olmayan başka bir işle uğraşamaz,
sigorta acenteliği ve brokerlik faaliyetinde bulunamaz.
(11) Bir gerçek kişi sigorta eksperi birden fazla büro açamaz.
(12) Tüzel kişi sigorta eksperleri münhasıran sigorta eksperliği
konusunda faaliyet göstermek zorundadır. Tüzel kişi sigorta eksperi
ile iş yapılması durumunda, eksperlik işi tüzel kişiye verilir. Ancak,
işi takip edecek olan sigorta eksperine tüzel kişi tarafından yetki
belgesi düzenlenir. Ekspertiz raporunda şirket kaşesi yanında
gerçek kişi sigorta eksperinin de imzası yer alır. Tüzel kişi sigorta
eksperleri nezdinde çalışan sigorta eksperleri, tüzel kişilerden
bağımsız olarak iş kabul edemez, ücretli veya maaşlı bir görevde bulunamaz
ve hiçbir şekilde bir başka tüzel kişi sigorta eksperinin nam ve hesabına
çalışamaz.
(13) Sigorta eksperi tarafsız olmak zorundadır. Sigorta
eksperleri, taraflardan birisi ile arasında tarafsızlığını şüpheye
düşürecek önemli nedenler veya taraflardan birisi ile 18/6/1927 tarihli
ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 245 inci maddesinin
(1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı derecelerde akrabalığı
veya bir iş ortaklığı varsa, sigorta eksperliği görevini kabul
edemez. Bu hüküm, tüzel kişi sigorta eksperlerinin yanında çalıştırdıkları
sigorta eksperleri için de geçerlidir. Bu hükme aykırı olarak düzenlenen
raporlar geçersizdir.
(14) Sigorta şirketlerinin, sigorta acentelerinin ve brokerlerin
ortakları, yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ve bunlar adına
imza atmaya yetkili olanlar ile mesleki faaliyette bulunan şirket
çalışanları sigorta eksperliği yapamaz; tüzel kişi sigorta eksperlerinin
yönetim ve denetim kurullarında görev alamaz, imzaya yetkili olarak
çalışamaz, bunlara ortak olamaz ve bunlardan ücret karşılığı herhangi
bir iş kabul edemez. Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş
ve velayeti altındaki çocukları için de geçerlidir.
(15) Sigorta eksperleri ve bunların yanlarında çalışanlar,
işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin
izni olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hâllerin yetkili
mercilere duyurulması zorunludur.
(16) Sigorta eksperliği yapması yasaklananlar, sigorta
eksperliği ile ilgili faaliyetlerde çalıştırılamayacakları gibi,
bu kişilerle her ne şekilde olursa olsun sigorta eksperliği mesleğinin
icrası için işbirliği yapılamaz.
(17) Maddi hasarla sonuçlanan trafik kazaları için yetkili
sigorta eksperleri tarafından düzenlenmiş, örneği İçişleri Bakanlığınca
tespit olunacak rapor, sigorta tazminatının ödenmesinde Karayolları
Trafik Kanununun 99 uncu maddesindeki kaza ve zarara ilişkin tespit
tutanağı hükmündedir. Eksperler tarafından düzenlenen raporlar
delil niteliğindedir.
(18) Sigorta eksperleri, kendilerine teklif edilen işi herhangi
bir sebep göstermeksizin reddedebilir; ancak, mücbir nedenler ve
umulmayan hâller hariç olmak üzere en geç üç iş günü içinde işi kabul
edip etmediğini, işi teklif edene yazılı olarak bildirmek zorundadır.
Bildirimde bulunmayan sigorta eksperi, işi kabul etmiş sayılır.
(19) Sigorta eksperi, sigortacı veya sigorta ettiren ya da
sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler tarafından serbestçe
tayin edilebilir. Sigorta sözleşmesinde, sigorta eksperinin sigorta
ettiren veya sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler tarafından
tayin edilmesi hâlinde ücretin hangi tarafça karşılanacağı belirtilir.
Sözleşmede belirtilmediği takdirde ücret sigortacı tarafından
ödenir. İki sigorta eksperi tarafından reddolunan kişi, kendisine
sigorta eksperi tayin edilmesini Sigorta Eksperleri İcra Komitesinden
talep edebilir. Tayin olunan sigorta eksperi, Komite tarafından
belirlenen ücret karşılığında işi kabul etmek zorundadır. Ancak,
işi kabul zorunluluğu bu maddenin onyedinci fıkrası uyarınca düzenlenen
kaza ve zarara ilişkin tespit tutanağı için uygulanmaz.
(20) Ekspertiz ücretinin miktarı, sigorta eksperi ile kendisini
tayin eden taraf arasında serbestçe kararlaştırılır.
(21) Sigorta eksperliği kursları, sınavları ve stajı, yönetmelikle
belirlenecek her bir eksperlik dalı için ayrı ayrı yapılır. Sigorta
eksperlik kursu ve diğer eğitim faaliyetleri, 8/2/2007 tarihli ve
5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununa tabi değildir.
(22) Bu Kanuna göre yetkili olanlar dışında hiçbir kişi, sigorta
eksperliği faaliyetinde bulunamayacağı gibi, ticaret unvanlarında
veya herhangi bir belgede, sigorta eksperliği iş ve işlemleriyle
uğraştığı izlenimini yaratacak kelime ve işaretler kullanamaz.
Sigorta acenteleri
MADDE 23- (1) Sigorta acenteliği gerçek
veya tüzel kişilerce yapılır. Sigorta acenteliği yapmak isteyenlerin
Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğince tutulan Levhaya yazılı olması
gerekir.
(2) Sigorta acenteliği yapacakların niteliklerine ilişkin
usul ve esaslar yönetmelik ile belirlenir. Sigorta acenteliği yapacaklar,
Müsteşarlıktan bu nitelikleri taşıdıklarını gösteren bir belge
alarak Levhaya kayıt olmak için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine
başvurur. Müsteşarlık, belge alınmasına ilişkin işlemlerin incelemeye
ve onaya hazır hâle getirilmesi için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine
görev verebilir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği bu işlemlerin
gerçekleştirilmesi için uygun gördüğü ilgili sivil toplum ve meslek
kuruluşları ile işbirliği yapabilir.
(3) Bankalar ile özel kanunla kurulmuş ve kendisine sigorta
acenteliği yapma yetkisi tanınan kurumlar hakkında bu maddenin birinci
fıkrasında yer alan Levhaya kayıt zorunluluğu ile Müsteşarlıktan
belge almaya ilişkin ikinci fıkrası hükmü uygulanmaz.
(4) Aşağıdaki hâllerde sigorta acentesinin kaydı;
a) Sigorta acenteliği yapması için gerekli nitelikleri
kaybetmişse,
b) Hakkında meslekten çıkarma kararı verilmişse,
c) Levhaya yazılmasını müteakip altı ay içinde faaliyete
geçmezse,
ç) Sigorta acenteliğinden ayrılmışsa,
d) Ticaret veya ticaret ve sanayi odasındaki kaydı silinmişse,
e) Tespit edilen kayıt ücretini süresi içinde yatırmamışsa
veya aidatını üç yıl üst üste hiç ödememişse,
Levhadan silinir.
(5) Levhadan silinme kararı verilmeden önce sigorta acentesinin
yazılı savunması istenir. Levhadan silinme kararının verilebilmesi
için sigorta acentesinin savunmasının dinlenmesi veya savunması
dinlenmek üzere kendisine yapılan çağrıya uymamış olması gerekir.
Levhadan silinme kararı gerekçeli olarak verilir.
(6) Levhadan silinmeyi gerektiren hâllerinin sona erdiğini
ispat eden sigorta acentesi, Levhaya yeniden yazılma hakkını kazanır.
Ancak, hakkında meslekten çıkarma kararı verilmiş olan kişinin bir
daha Levhaya yazılması mümkün değildir. Levhaya yeniden yazılan
sigorta acentesinden kayıt ücreti alınmaz.
(7) Levhaya yeniden yazılma talebinde bulunanlar, Levhaya
yazılma şartlarının varlığının devam ettiğini ispatla zorunlu
tutulabilir. Levhaya yeniden yazılma talebinin reddine ilişkin
karar gerekçeli olarak verilir.
(8) Levhadan silinen veya Levhaya yeniden yazılma talebi
reddolunan kişi, bu kararlara karşı onbeş iş günü içinde Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kuruluna yazılı itirazda bulunabilir.
Yapılacak itiraz karşısında Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim
Kurulu en geç onbeş iş günü içinde görüşünü bildirmek zorundadır.
Bu karar kesindir.
(9) 23/2/1995 tarihli ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması
Hakkında Kanunun 4/A maddesinin üçüncü fıkrası hükmü sigorta acenteleri
için, sadece acentelik faaliyeti dolayısıyla sunulan hizmetlerde
uygulanır. Sigorta şirketinin sağlayıcı olarak yaptığı ayıplı
hizmetlerden sigorta acentesi sorumlu değildir.
(10) Bankalar ile özel kanunla kurulmuş ve kendisine sigorta
acenteliği yapma yetkisi tanınan kurumlar ve sözleşme yapmaya veya
prim tahsiline, hayat sigortaları veya zorunlu sigortalarla sınırlı
olarak yetki verilen sigorta acenteleri hariç olmak üzere kendilerine
sözleşme yapma veya prim tahsil etme yetkisi verilen sigorta acenteleri,
bireysel emeklilik işlemleriyle ilgili acentelik faaliyeti dışında
başka bir ticari faaliyette bulunamaz.
(11) Bakanlar Kurulu, yabancı sigorta acentelerinin Türkiye?deki
faaliyetleri ile Türkiye?de faaliyet gösteren sigorta acentelerinin
yabancı sigorta şirketleri adına Türkiye?deki aracılık hizmetlerine
ilişkin düzenleme yapmaya yetkilidir.
(12) Sigorta şirketlerinin, sigorta sözleşmeleri için brokerlik
yapanların ve sigorta eksperlerinin yönetim ve denetiminde bulunan
kişiler ile bunlar adına imza atmaya yetkili olanlar sigorta acentelerinin
yönetim ve denetim kurullarında görev alamaz; imzaya yetkili olarak
çalışamaz; bu şirketlere ortak olamaz ve bunlardan ücret karşılığı
herhangi bir iş kabul edemez. Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin
eş ve velayeti altındaki çocukları için de geçerlidir. Ancak, sigorta
şirketlerinin yönetiminde, denetiminde bulunan kişiler ile bunlar
adına imza atmaya yetkili olanların eş ve velayeti altındaki çocukları
için sınırlandırma bu kişilerin faaliyette bulunduğu şirketin sigorta
acenteliği içindir.
(13) Bu Kanuna göre yetkili olanlar dışında hiçbir gerçek veya
tüzel kişi, sigorta acenteliği faaliyetinde bulunamayacağı gibi,
ticaret unvanlarında veya herhangi bir belgede, sigorta acenteliği
iş ve işlemleriyle uğraştığı izlenimini yaratacak kelime ve işaretler
kullanamaz.
(14) Sigorta acenteliği yapmaktan yasaklananlar, sigorta
acenteliğiyle ilgili faaliyetlerde çalıştırılamayacakları gibi,
bu kişilerle her ne şekilde olursa olsun sigorta acenteliği mesleğinin
icrası için işbirliği yapılamaz.
(15) Sigorta acentesi, acentelik sözleşmesinin sona ermesi
halinde, sigorta ettirenlerle yaptığı veya kısa bir süre içinde
yapacağı işlerle ilgili sözleşme ilişkisi devam etmiş olsaydı elde
edeceği komisyona hak kazanır.
(16) Sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra sigorta
şirketi sigorta acentesinin portföyü sayesinde önemli menfaatler
elde ediyor ve hakkaniyet gerektiriyorsa, sigorta acentesi, sigorta
şirketinden tazminat talep edebilir. Ancak, sigorta acentesinin
haklı bir nedene dayanmaksızın sözleşmeyi feshetmesi ya da kendi
kusuruyla sözleşmenin feshine neden olması halinde tazminat hakkı
düşer.
(17) Sigorta acenteleri ile bunların yanlarında çalışanlar,
işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin
izni olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hâllerin yetkili
mercilere duyurulması zorunludur.
(18) Türk Ticaret Kanununun acentelere ilişkin hükümleri
sigorta acenteleri hakkında da uygulanır.
ALTINCI BÖLÜM
Meslek Örgütlenmeleri
Türkiye Sigorta ve Reasürans
Şirketleri Birliği
MADDE 24- (1) Sigorta şirketleri ve reasürans
şirketleri, merkezi İstanbul?da bulunan ve kamu kurumu niteliğinde
bir meslek kuruluşu olan, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri
Birliğine, ruhsat almalarından itibaren bir ay içinde üye olmak zorundadır.
Ancak, Bakanlar Kurulu, üye olma zorunluluğunu kaldırmaya yetkilidir.
Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri hakkında 18/5/2004 tarihli
ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar
Kanununun 9 uncu maddesinin yedinci fıkrası hükmü uygulanmaz.
(2) Birlik üyesi olan sigorta şirketi ve reasürans şirketinin,
Birlik Yönetim Kurulu tarafından derhâl Levhaya kaydedilmesi gerekir.
Aşağıdaki hâllerde sigorta şirketi ve reasürans şirketinin kaydı;
a) Almış olduğu ruhsatların tümü iptal edilmişse,
b) Tüm branşlarda yeni sigorta ve reasürans sözleşmesi yapma
yetkisi kaldırılmışsa,
c) Ruhsatın verildiği tarihten itibaren bir yıl içinde veya
Müsteşarlığın bilgisi dâhilinde yapılanlar hariç olmak üzere, aralıksız
olarak altı ay süre ile sigorta veya reasürans sözleşmesi akdetmemişse,
ç) Sigorta şirketi ve reasürans şirketi hakkında iflas veya
tasfiye kararı verilmişse,
d) Kendisine yapılan tebligata rağmen süresi içinde giderlere
katılma paylarını ve aidatlarını ödememişse,
Levhadan silinir.
(3) Levhaya kayıtlı olmayan sigorta şirketi ve reasürans
şirketi Genel Kurulda seçme ve seçilme hakkına sahip değildir. Levhadan
silinmeyi gerektiren hâllerinin sona erdiğini ispat eden sigorta
şirketi veya reasürans şirketi, Levhaya yeniden yazılma hakkını
kazanır. Levhaya yeniden yazılan sigorta şirketi ve reasürans şirketinden
giriş aidatı alınmaz.
(4) Birlik Yönetim Kurulu gerekli gördüğü hâllerde, nedenlerini
de açıklamak suretiyle Levhaya yeniden yazılma talebinde bulunan
sigorta şirketi veya reasürans şirketini, Levhaya yazılma şartlarının
varlığının devam ettiğini ispatla zorunlu tutabilir. Levhaya yeniden
yazılma talebinin reddine ilişkin karar gerekçeli olarak verilir.
(5) Levhadan silinen veya Levhaya yeniden yazılma talebi
reddolunan sigorta şirketi ve reasürans şirketi, Yönetim Kurulunun
silme veya ret kararına karşı onbeş iş günü içinde Müsteşarlığa yazılı
itirazda bulunabilir. Yapılacak itiraz karşısında Müsteşarlık
en geç onbeş iş günü içinde kararını bildirmek zorundadır. Müsteşarlığın
bu konuda vereceği karar kesindir.
(6) Ruhsatlarının tümü iptal edilen, hakkında iflas ve tasfiye
kararı verilen veya başka nedenlerle faaliyeti sona eren sigorta
şirketlerinin ve reasürans şirketlerinin Birlik üyelikleri düşer.
(7) Birliğin amacı;
a) Sigortacılık mesleğinin gelişmesini temin etmek,
b) Üyelerinin dayanışma, birlik ve sigortacılık mesleğinin
gerektirdiği vakar ve disiplin içinde ekonominin ihtiyaçlarına
uygun olarak çalışmalarını sağlamak,
c) Haksız rekabeti önlemek üzere gerekli kararları almak
ve uygulamaktır.
(8) Birliğin görev ve yetkileri şunlardır;
a) Sigortacılık mesleğinin gelişmesini sağlayıcı önlemler
almak, bu amaçla araştırma kuruluşları tesis etmek ve bu konudaki
araştırma ve çalışmaları desteklemek,
b) Türkiye?de sigortacılığı temsil etmek ve tanıtmak için
gerekli girişimlerde bulunmak, yurt içi ve yurt dışındaki ilgili
kuruluşlara gerektiğinde üye olmak ve delege göndermek,
c) Gerektiğinde sigorta sözleşmelerine ilişkin rehber tarifeleri
hazırlayarak sektörün hizmetine sunmak,
ç) Sigortacılık mevzuatı ile kendisine verilen görevleri
yerine getirmek ve aldığı kararların ve önlemlerin uygulanmasını
izlemek,
d) Uyulması zorunlu meslek kurallarını belirlemek, üyelerinin
mesleğin gerektirdiği disiplin içinde ekonominin ihtiyaçlarına
uygun olarak çalışmalarını sağlamak, üyeleri arasındaki haksız
rekabeti önlemek amacıyla, gerekli her türlü tedbiri almak ve uygulamak,
e) Sigortacılık konusunda eğitim vermek amacıyla ilgili
kuruluş ve derneklerle işbirliği yapmak, seminerler ve konferanslar
düzenlemek, kitap, dergi ve broşürler yayımlamak,
f) Gerekli sayı ve nitelikte sigorta inceleme ve araştırma
komiteleri kurmak, görev, yetki ve çalışma şekillerini düzenlemek,
g) Üyelerinin yıllık faaliyet sonuçları hakkında her yıl raporlar
hazırlamak ve bu raporları üyelerine ve ilgililere dağıtmak,
ğ) Sigortalarla ilgili bilgilerin tutulmasını sağlamak
ve bu amaçla bilgi merkezi oluşturmak,
h) Sigortacılıkta tahkimin işleyişini düzenlemek ve sigorta
hakemlerinin listesini tutmak.
(9) Birlik, ilgili olduğu meslekler konusundaki mevzuat
ile almış olduğu karar ve önlemlerin uygulanmasını takip eder ve
Müsteşarlıkça alınması talep edilen tedbirleri alır.
(10) Birlik, Müsteşarlığın uygun görüşü alınarak bu Kanun
hükümleri çerçevesinde sigortacılıkla ilgili tüzel kişiliği
haiz büro, şirket ve vakıf kurmaya ve kurulu şirketlere iştirak etmeye
yetkilidir.
(11) Birliğin organları, Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Başkanlık,
Başkanlık Divanı, Disiplin Kurulu ve Denetim Kuruludur. Sigorta
şirketleri ve reasürans şirketleri Genel Kurul dışında bu organlardan
yalnız birinde asıl üye ile temsil edilir.
(12) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri Genel Kurulda,
genel müdür veya vekili tarafından temsil edilir. Müsteşarlık, Birlik
Genel Kurulunda temsilci bulundurabilir.
(13) Genel Kurulca iki yıl için seçilen Başkanlık Divanı; başkan,
başkan yardımcısı ile Yönetim Kurulunun ilk toplantıda kendi aralarından
seçecekleri saymandan oluşur.
(14) Birlik Başkanı ile Yönetim Kurulu, Disiplin Kurulu ve
Denetim Kurulu asıl ve yedek üyeleri Genel Kurul tarafından seçilir.
Birlik Başkanı Yönetim Kurulunun da başkanıdır. Yönetim Kurulu
üye sayısı, Genel Kurul yapıldığı tarihte kayıtlı olan üye sayısına
göre belirlenir. Üye sayısı elli ve elliden az ise yedi, elli ve altmış
arasında ise dokuz, altmış ve daha fazla ise onbir üyeden ve her
hâlukârda dört yedek üyeden oluşur. Disiplin Kurulu ve Denetim Kurulu,
üçer asıl ve ikişer yedek üyeden teşekkül eder. Birlik Başkanı, Yönetim
Kurulu, Disiplin Kurulu ve Denetim Kurulunun görev süresi iki yıldır.
Disiplin Kurulu ve Denetim Kurulu ilk toplantıda bir başkan seçer.
(15) Birliğin çalışma esasları ve faaliyetlerinin kapsamı
yönetmelikle belirlenir. Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri,
Birlik tarafından alınacak karar ve tedbirlere uymak zorundadır.
(16) Sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri Birlik üyeliğine
girişte ve her yıl Genel Kurul tarafından belirlenen miktarda giriş
aidatı öder. Birliğin masraflarına iştirak payları, üyelerinin
bir yıl zarfında Türkiye dahilinde elde ettikleri direkt prim gelirleri
toplamına göre yönetmelikteki esaslar dairesinde hesap edilir ve
paylaştırılır. Aidatlar ve giderlere katılma payları yönetmelikle
belirtilen süre içinde ödenmediği takdirde Birlik tarafından icra
yoluyla tahsil olunur. Giderlere katılma paylarının ödenmesine
dair kararlar 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun
68 inci maddesinde yazılı resmî belge niteliğindedir.
(17) Birlik, oluşturacağı bilgi merkezinin giderlerine
katkı için de sigorta şirketlerinden katılım talep edebilir. Katılma
payı, bilgi merkezinde verilerinin toplanmasına karar verilen
sigortalara ilişkin şirketler tarafından gerçekleştirilen prim
üretiminin binde birini aşmamak üzere Müsteşarlıkça belirlenir.
Müsteşarlık, bu oranın yüzde elli oranında azaltılmasına veya artırılmasına
karar verebilir. Bilgi merkezi giderlerine, gerekli görülmesi
durumunda, Birlik bütçesinden ve Müsteşarlığın uygun görüşü alınarak
Hesaptan katkı sağlanabilir.
(18) Birliğin bu madde uyarınca aldığı karar ve tedbirlere
zamanında ve tam olarak uymayan üyeler hakkında Yönetim Kurulunca
ikibin Türk Lirasından altıbin Türk Lirasına kadar idari para cezası
uygulanır.
(19) Birliğin tüm faaliyetleri Müsteşarlık tarafından denetlenir.
Birlik organlarının seçim
esasları ve yasaklar
MADDE 25- (1) Birliğin organ seçimleri
gizli oy ve açık tasnif ile yapılır ve organlarda her üyenin bir oy hakkı
vardır.
(2) Seçim yapılacak Genel Kurul toplantısından en az onbeş
gün önce Birlik seçimleri için üyelerin temsilcilerini belirleyen
liste, toplantının gündemi, yeri, günü, saati ile çoğunluk olmadığı
takdirde yapılacak ikinci toplantıya dair hususları belirten bir
yazıyla birlikte üç nüsha olarak o yer ilçe seçim kurulu başkanı
olan hâkime tevdi edilir. Seçim yapılacak yerde birden fazla ilçe seçim
kurulu bulunması hâlinde, görevli hâkim, Yüksek Seçim Kurulunca belirlenir.
Toplantı tarihlerinin, gündemde yer alan diğer konular göz önünde
bulundurularak görüşmelerin bir cumartesi günü akşamına kadar
sonuçlanması ve seçimlerin, ertesi günü olan pazar gününün dokuz
ile onyedi saatleri arasında yapılmasını sağlayacak şekilde düzenlenmesi
zorunludur.
(3) Hâkim, gerektiğinde ilgili kayıt ve belgeleri de getirtip
incelemek suretiyle varsa noksanları tamamlattırdıktan sonra seçime
katılacak üyeleri belirleyen liste ile ikinci fıkrada belirtilen
diğer hususları onaylar. Onaylanan liste ile toplantıya ait diğer
hususlar Birliğin ilan yerlerinde asılmak suretiyle üç gün süre ile
ilan edilir.
(4) İlan süresi içinde listeye yapılacak itirazlar hâkim tarafından
incelenir ve en geç iki gün içinde karara bağlanır.
(5) Bu suretle kesinleşen listeler ile toplantıya ait diğer
hususlar onaylanarak Birliğe gönderilir.
(6) Hâkim, aday olmayan üyeler arasından bir başkan ile iki üyeden
oluşan bir seçim sandık kurulu atar. Aynı şekilde ayrıca üç yedek
üye de hâkim tarafından belirlenir. Seçim sandık kurulu başkanının
yokluğunda kurula en yaşlı üye başkanlık eder.
(7) Seçim sandık kurulu, seçimlerin Kanunun öngördüğü esaslara
göre yürütülmesi, yönetimi ve oyların tasnifi ile görevli olup,
bu görevleri seçim ve tasnif işleri bitinceye kadar aralıksız olarak
devam eder.
(8) Seçim süresinin sonunda seçim sonuçları tutanakla tespit
edilip seçim sandık kurulu başkan ve üyeleri tarafından imzalanır.
Birden fazla sandık bulunması hâlinde tutanaklar, hâkim tarafından
birleştirilir. Tutanakların birer örneği seçim yerinde asılmak
suretiyle geçici seçim sonuçları ilan edilir. Kullanılan oylar ve
diğer belgeler tutanağın bir örneği ile birlikte üç ay süreyle saklanmak
üzere ilçe seçim kurulu başkanlığına tevdi edilir.
(9) Seçimin devamı sırasında yapılan işlemler ile tutanakların
düzenlenmesinden itibaren iki gün içinde seçim sonuçlarına yapılacak
itirazlar, hâkim tarafından aynı gün incelenir ve kesin olarak karara
bağlanır. İtiraz süresinin geçmesi ve itirazların karara bağlanmasından
hemen sonra hâkim, yukarıdaki hükümlere göre kesin sonuçları ilan
eder ve Birliğe bildirir.
(10) Listede adı yazılı olmayan üyeler oy kullanamaz. Oylar,
oy verenin kimliğini Birlik veya resmî kuruluşça verilen belge ile
ispat etmesinden ve listedeki isminin karşısındaki yerin imzalanmasından
sonra kullanılır. Oylar, organlara göre birlikte veya ayrı ayrı
düzenlenen oy pusulalarının, üzerinde ilçe seçim kurulu mühürü
bulunan ve oy verme sırasında sandık kurulu başkanı tarafından verilecek
zarfa konulması suretiyle kullanılır. Bunların dışındaki zarflara
konulan oylar geçersiz sayılır. Seçimlerde kullanılacak araç ve
gereçler ilçe seçim kurulundan sağlanır ve sandıkların konacağı
yerler hâkim tarafından belirlenir.
(11) Hâkim, seçim sonuçlarını etkileyecek ölçüde bir usulsüzlük
veya kanuna aykırı uygulama sebebiyle seçimlerin iptaline karar
verdiği takdirde, süresi bir aydan az ve iki aydan fazla olmamak üzere
seçimin yenileneceği pazar gününü tespit ederek Birliğe bildirir.
Belirlenen günde yalnızca seçim yapılır ve seçim işlemleri bu madde
ile Kanunun öngördüğü diğer hükümlere uygun olarak yürütülür.
(12) İlçe seçim kurulu başkanına, hâkime ve seçim sandık kurulu
başkanı ile üyelerine, 26/4/1961 tarihli ve 298 sayılı Seçimlerin
Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunda belirtilen
esaslara göre ücret ödenir. Bu ücret ve diğer seçim giderleri Birlik
bütçesinden karşılanır.
(13) Seçimler sırasında sandık kurulu başkan ve üyelerine
karşı işlenen suçlar kamu görevlilerine karşı işlenmiş gibi cezalandırılır.
(14) Birlik, kuruluş amaçları dışında faaliyette bulunamaz.
Birlik organlarının seçimlerinde siyasi partiler aday gösteremez.
Amaçları dışında faaliyet gösteren Birliğin sorumlu organlarının
görevine, Bakanın veya Cumhuriyet savcısının istemi üzerine mahkeme
kararıyla son verilir ve yerlerine yenileri seçtirilir.
(15) Görevlerine son verilen organların yerine en geç bir
ay içinde yenileri seçilir. Yeni seçilenler eskilerin süresini
tamamlar.
(16) Göreve son verme hükümleri Birlik Genel Kurulu hakkında
uygulanmaz.
(17) Bakan veya Müsteşarlığın bu Kanun uyarınca Birlik organları
tarafından yürütülen işlemler hakkında verdiği kararları, görevli
organlar aynen yerine getirmekle yükümlüdür. Bu kararları kanuni
bir sebep olmaksızın yerine getirmeyen veya eski kararda direnme
niteliğinde yeni bir karar veren veya kanunun zorunlu kıldığı işlemleri
uyarılmasına rağmen yerine getirmeyen Birlik organları hakkında
da ondördüncü fıkra hükümleri uygulanır.
(18) Görevlerine son verilen organ üyelerinin ve tüzel kişi
temsilcilerinin cezai sorumlulukları saklıdır. Bu organların onyedinci
fıkra gereğince görevlerine son verilmesine sebep olan tasarrufları
hükümsüzdür.
(19) Millî güvenliğin, kamu düzeninin, suç işlenmesini veya
suçun devamını önlemenin yahut yakalamanın gerektirdiği hâllerde
gecikmede sakınca varsa, Bakan, Birliği faaliyetten men edebilir.
Bakanın kararı yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur.
Hâkim kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi hâlde bu idari karar
kendiliğinden yürürlükten kalkar.
(20) Birlik yönetim ve denetiminde yer alanlar ile Birlik çalışanları,
işleri dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin
izni olmaksızın açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hâllerin yetkili
mercilere duyurulması zorunludur.
Sigorta Eksperleri İcra Komitesi
MADDE 26- (1) Dört yıl için seçilen ve dokuz
kişiden oluşan Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin yedi asıl ve
yedi yedek üyesi, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından tutulan
Levhaya kayıtlı ve mesleğinde itibar ve tecrübe sahibi sigorta
eksperleri arasından, Müsteşarlıkça belirlenen usul ve esaslara
göre seçilir. Ayrıca bu Komiteye Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
Yönetim Kurulundan bir üye ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
Genel Sekreteri veya görevlendireceği yardımcısı daimî üye olarak
atanır. Sigorta Eksperleri İcra Komitesine seçilebilmek için en
az on yıl bilfiil sigorta eksperliği yapmış olmak gerekir. Yedek
üyelerde de asıl üyelerde aranan nitelikler aranır. Sigorta Eksperleri
İcra Komitesi ilk toplantıda kendi içinden bir başkan ve bir başkan
yardımcısı seçer. Tüzel kişi sigorta eksperleri, Sigorta Eksperleri
İcra Komitesinde genel müdürleri veya şirketi temsile yetkili
kişiler tarafından temsil edilir. Geçmiş beş yıl içinde disiplin cezası
alanlar ile hakkında sigorta eksperliğine engel bir suçtan dolayı
kovuşturma açılmasına karar verilenler kovuşturma tamamlanana
kadar, Sigorta Eksperleri İcra Komitesine seçilemez ve tüzel kişiyi
temsil edemez. Sigorta Eksperleri İcra Komitesinde yer almakla
birlikte daha sonra seçim yeterliliğini kaybeden, ardı ardına yapılmış
üç toplantıya geçerli bir özrü olmadan kendisi veya tüzel kişi açısından
temsilcisi katılmayan üyelerin üyelikleri kendiliğinden düşer.
(2) Sigorta Eksperleri İcra Komitesi, aşağıda belirtilen
görevleri yerine getirir:
a) Sigorta eksperliği faaliyetlerinin adil ve dürüst olması,
iş ahlakının sağlanması, meslek mensuplarının mesleğin gerektirdiği
özen, disiplin ve dayanışma içinde çalışması amacıyla meslek kurallarını
oluşturmak,
b) Meslek mensupları arasında haksız rekabeti önlemek için
gerekli bütün tedbirleri almak ve uygulamak,
c) Yurt içinde ve yurt dışındaki mesleki gelişmeler ile idari
ve yasal düzenlemeleri izleyerek, bu konuda üyelerini aydınlatmak,
ç) Sigorta eksperliği faaliyetine ilişkin olarak, ulusal
veya uluslararası mali, iktisadi ve mesleki kurum ve kuruluşlar
ile ilişkiler kurmak,
d) Sigorta eksperliği mesleğinin geliştirilmesi amacıyla
kurslar tertip etmek, seminer ve konferans gibi eğitim faaliyetlerinde
bulunmak,
e) Sigortacılık ve sigorta eksperliği mesleğine ilişkin
gelişmeleri izlemek, bu konudaki yayın ve içtihatları derleyerek
meslek mensuplarının yararına sunmak,
f) Mesleki konularda mütalaa vermek ve yetkili mercilere
görüş bildirmek,
g) Sigortacılık mevzuatı uyarınca sigorta eksperliği yapabilmek
için gerekli olan Levhaya kayıt işlemleri ile kayıttan silinme işlemlerini
yürütmek,
ğ) Sigorta eksperleri hakkında sigortacılık faaliyeti
ile ilgili konularda disiplin cezası vermek,
h) Müsteşarlıkça verilecek diğer görevleri yerine getirmek.
(3) Sigorta Eksperleri İcra Komitesince alınan kararlar
en geç onbeş gün içinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim
Kuruluna bildirilir. Sigorta Eksperleri İcra Komitesince alınan
kararların işleme konulabilmesine yönelik usule ilişkin işlemler
Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu tarafından yerine
getirilir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu, Sigorta
Eksperleri İcra Komitesince kendisine bildirilen kararların gereğini
bildirim tarihinden itibaren en
geç onbeş gün içinde yerine getirmek zorundadır. Sigorta Eksperleri
İcra Komitesi, ikinci fıkrada sayılan işlemleri yerine getirebilmek
için gerektiğinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu
ile Müsteşarlığın uygun görüşü ile ticaret veya ticaret ve sanayi
odalarına görev verebilir.
(4) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar
Kanununun 94 üncü maddesi Sigorta Eksperleri İcra Komitesi için
de uygulanır. Sigorta Eksperleri İcra Komitesi üyelerine ödenecek
huzur hakkı ve diğer ödemeler, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
Yönetim Kurulunun teklifi ve Müsteşarlığın uygun görüşü ile Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği Genel Kurulunca tespit edilir.
(5) Sigorta Eksperleri İcra Komitesince, mesleğin vakar
ve onuruna aykırı fiil ve hareketlerde bulunanlarla, görevlerini
yapmayan veya kusurlu olarak yapan yahut görevinin gerektirdiği
güveni sarsıcı hareketlerde bulunan sigorta eksperleri hakkında,
sigorta eksperliği hizmetlerinin gereği gibi yürütülmesi maksadı
ile durumun niteliğine ve ağırlık derecesine göre aşağıdaki disiplin
cezaları verilir:
a) Uyarma; sigorta eksperine mesleğinin icrasında daha
dikkatli davranması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir.
b) Kınama; sigorta eksperine görevinde ve davranışında
kusurlu sayıldığının yazı ile bildirilmesidir.
c) Geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma; sigorta eksperliği
sıfatı saklı kalmak üzere altı aydan az, bir yıldan çok olmamak üzere
mesleki faaliyetten alıkoymadır.
ç) Meslekten çıkarma; sigorta eksperinin meslekten çıkartılarak
bir daha bu mesleği icra etmesine izin verilmemesidir.
(6) Hakkında meslekten çıkarma kararı verilen tüzel kişi
sigorta eksperini temsile ve ilzama yetkili olup meslekten çıkarma
kararı verilmesinde sorumluluğu bulunanlar bir daha sigorta eksperliği
yapamaz ve başka bir tüzel kişi sigorta eksperinde denetçi veya
temsile ve ilzama yetkili olarak çalışamaz.
(7) Meslek kurallarına, mesleğin vakar ve onuruna aykırı
fiil ve harekette bulunanlarla görevin gerektirdiği güveni sarsıcı
harekette bulunan sigorta eksperleri hakkında, uyarma, tekrarında
ise kınama cezası uygulanır.
(8) Görevini bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle yapmayan
veya kusurlu olarak yapan veya mesleğin genel ilkelerine aykırı
harekette bulunan sigorta eksperleri için geçici olarak mesleki
faaliyetten alıkoyma cezası uygulanır.
(9) Kasten gerçeğe aykırı ekspertiz raporu düzenledikleri
mahkeme kararı ile kesinleşen meslek mensuplarına meslekten çıkarma
cezası verilir.
(10) Hakkında meslekten çıkarma cezası gerektirebilecek
mahiyetteki bir işten dolayı soruşturma yapılmakta olan sigorta
eksperi, Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin kararıyla, tedbir
mahiyetinde işten el çektirilebilir. İşten el çektirme kararı,
ilgili mercilere derhâl duyurulur. İşten el çektirme kararı, soruşturmanın
durdurulmuş veya sigorta eksperliğine engel olmayan bir ceza verilmiş
olması hâlinde kendiliğinden ortadan kalkar. İşten el çektirme kararı,
bu kararın verilmesine esas olan hâl ve şartların bulunmadığı veya
sonradan kalktığının sabit olması durumunda kaldırılır.
(11) Üç yıllık bir dönem içinde iki veya daha fazla disiplin
cezasını gerektiren davranışta bulunan sigorta eksperi hakkında,
her yeni suçu için bir öncekinden daha ağır ceza uygulanır.
(12) Geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma cezası ile
cezalandırılmasından sonra beş yıllık dönem içinde bu cezayı gerektiren
fiili yeniden işleyen sigorta eksperleri hakkında meslekten çıkarma
cezası uygulanır.
(13) Kovuşturma ve hüküm tesisi, disiplin soruşturması yapılmasına
ve disiplin cezası uygulanmasına engel değildir.
(14) Sigorta Eksperleri İcra Komitesi üyeleri hakkındaki
soruşturmalar Müsteşarlıkça yapılır. Müsteşarlık tarafından verilen
kararlar kesindir.
(15) Disiplin cezasını gerektirecek eylemlerin işlenmesinden
itibaren üç yıl geçmiş ise disiplin soruşturması yapılamaz. Ancak,
Sigorta Eksperleri İcra Komitesince işe el konulmuş ise bu süre işlemez.
(16) Disiplin cezasını gerektirecek eylemlerin işlenmesinden
itibaren beş yıl geçmiş ise disiplin cezası verilemez.
(17) Disiplin cezasını gerektiren eylem aynı zamanda suç
teşkil ediyorsa ve bu suç için ilgili kanunlarda daha uzun bir zaman
aşımı süresi tespit olunmuşsa, bu maddedeki zaman aşımı süreleri
yerine ilgili kanunlardaki zaman aşımı süresi uygulanır.
(18) Disiplin kararlarına karşı, kararın Sigorta Eksperleri
İcra Komitesince tebliğinden itibaren onbeş gün içinde Müsteşarlığa
itirazda bulunulabilir. Müsteşarlık en geç bir ay içerisinde itirazı
karara bağlar. Müsteşarlık tarafından verilen kararlar kesindir.
(19) Disiplin cezalarına ilişkin kararlar kesinleşmedikçe
uygulanamaz.
(20) Meslekten çıkarma ve geçici olarak mesleki faaliyetten
alıkoyma cezalarından başka bir disiplin cezası verilen sigorta
eksperleri, söz konusu cezaların uygulanmasından itibaren beş
yıl geçtikten sonra Sigorta Eksperleri İcra Komitesine başvurarak
haklarındaki disiplin cezalarının sicillerinden silinmesini
talep edebilir. İlgilinin bu süre içinde disiplin cezası almamış
olması hâlinde, disiplin cezasının silinmesine karar verilir.
(21) Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin bu madde uyarınca
aldığı karar ve tedbirlere zamanında ve tam olarak uymayan üyeler
hakkında Sigorta Eksperleri İcra Komitesince ikibin Türk Lirasından
altıbin Türk Lirasına kadar idari para cezası uygulanır.
(22) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Sigorta Eksperleri
İcra Komitesinin görevlerini etkin bir biçimde gerçekleştirebilmesi
için uygun mekan, yeterli sayıda personel ve gerekli teknik donanımı
temin eder.
(23) Sigorta Eksperleri İcra Komitesi, Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun uygun görüşü ile Levhaya kayıt
ücreti veya aidatı belirlemeye yetkilidir. Bu ödemeler Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği bütçesine gelir kaydedilir.
(24) Müsteşarlık, mevzuata ve sigortacılık sektörünün genel
menfaatlerine aykırılık tespit etmesi hâlinde Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliğinden sigorta eksperlerine ilişkin yapılan düzenlemelerin
iptal edilmesini veya düzenlemelerde değişiklik yapılmasını isteyebilir.
(25) Sigorta Eksperleri İcra Komitesinin çalışma esas ve
usulleri Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlığın uygun görüşü ile
Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Sigorta Acenteleri İcra Komitesi
MADDE 27- (1) Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği nezdinde Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi oluşturulur.
Kırk kişiden oluşan Meclis üyeleri, mesleğinde itibar ve tecrübe sahibi
ticaret odası veya ticaret ve sanayi odası mensubu sigorta acenteleri
arasından, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğince ve Müsteşarlıkça
ortaklaşa belirlenen usul ve esaslara göre seçilir. Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 57 nci maddesinin
ikinci fıkrası hükmü Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi hakkında
uygulanmaz.
(2) Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi üyeleri, dört yıl süre
ile görev yapmak üzere dokuz kişiden oluşan Sigorta Acenteleri İcra
Komitesinde görev almak üzere yedi asıl ve yedi yedek üye seçer. Bu
Komiteye Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulundan
bir üye ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Genel Sekreteri veya
görevlendireceği yardımcısı daimî üye olarak atanır. Sigorta Acenteleri
Sektör Meclisine ve Komiteye seçilebilmek için en az on yıl bilfiil
sigorta acenteliği yapmış olmak gerekir. Yedek üyelerde de asıl üyelerde
aranan nitelikler aranır. Sigorta Acenteleri İcra Komitesi ilk
toplantıda kendi içinden bir başkan ve bir başkan yardımcısı seçer.
Tüzel kişi sigorta acenteleri, Sigorta Acenteleri Sektör Meclisinde
ve Sigorta Acenteleri İcra Komitesinde genel müdürleri veya şirketi
temsile yetkili kişiler tarafından temsil edilir. Geçmiş beş yıl
içinde disiplin cezası alanlar ile hakkında sigorta acenteliğine
engel bir suçtan dolayı kovuşturma açılmasına karar verilenler kovuşturma
tamamlanana kadar, Sigorta Acenteleri İcra Komitesine seçilemez
ve tüzel kişiyi temsil edemez. Sigorta Acenteleri İcra Komitesinde
yer almakla birlikte daha sonra seçim yeterliliğini kaybeden, ardı
ardına yapılmış üç toplantıya geçerli bir özrü olmadan kendisi veya
tüzel kişi açısından temsilcisi katılmayan üyelerin üyelikleri
kendiliğinden düşer.
(3) Sigorta Acenteleri İcra Komitesi aşağıda belirtilen
görevleri yerine getirir:
a) Sigorta acenteliği faaliyetlerinin adil ve dürüst bir biçimde
yerine getirilmesi, iş ahlakının sağlanması, meslek mensuplarının
dayanışma ve sigorta acenteliği mesleğinin gerektirdiği özen ve
disiplin içinde çalışması için meslek kurallarını oluşturmak,
b) Sigorta acenteliğinin etik kurallarını belirlemek ve
sigorta acenteliği uygulamalarında birlik sağlanmasına çalışmak,
c) Sigorta acenteleri arasında haksız rekabeti ve haksız
uygulamaları ortadan kaldırmak için gerekli bütün önlemleri almak
ve uygulamak,
ç) Yurt içinde ve yurt dışında sigortacılık ve sigorta acenteliğine
ait gelişmeler ile idari ve yasal düzenlemeleri izleyerek toplayacağı
bilgileri mensuplarına ve ilgililere ulaştırmak,
d) Yurt içinde ve yurt dışında sigorta acenteliği ile ilgili
diğer meslek kuruluşları ile ilişki kurmak,
e) Sigorta acenteliği mesleğinin geliştirilmesi amacıyla
gerektiğinde kurslar tertip etmek, seminer ve konferans gibi eğitim
faaliyetlerinde bulunmak,
f) Sigorta acenteliği faaliyeti için gerekli asgari fiziki
şartları belirlemek,
g) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kuruluna sunulmak
üzere yıllık rapor hazırlamak,
ğ) Sigortacılık mevzuatı uyarınca sigorta acenteliği yapabilmek
için gerekli olan Levhaya kayıt işlemleri ile kayıttan silinme işlemlerini
yürütmek,
h) Sigorta acenteleri hakkında sigortacılık faaliyetleri
ile ilgili konularda disiplin cezası vermek,
ı) Sigorta acentelerinde sözleşme düzenlemeye yetkili
personelin niteliklerini belirlemek ve bunlara ilişkin sicil tutmak,
i) Müsteşarlıkça verilecek diğer görevleri yerine getirmek.
(4) Sigorta Acenteleri İcra Komitesince alınan kararlar
en geç onbeş gün içinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim
Kuruluna bildirilir. Sigorta Acenteleri İcra Komitesince alınan
kararların işleme konulabilmesine yönelik usule ilişkin işlemler
Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu tarafından yerine
getirilir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulu, Sigorta
Acenteleri İcra Komitesince kendisine bildirilen kararların gereğini
bildirim tarihinden itibaren en
geç onbeş gün içinde yerine getirmek zorundadır. Sigorta Acenteleri
İcra Komitesi, üçüncü fıkrada sayılan işlemleri yerine getirebilmek
için gerektiğinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun
uygun görüşü ile ticaret veya ticaret ve sanayi odalarına görev
verebilir.
(5) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar
Kanununun 94 üncü maddesi Sigorta Acenteleri İcra Komitesi için
de uygulanır. Sigorta Acenteleri İcra Komitesi üyelerine ödenecek
huzur hakkı ve diğer ödemeler, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
Yönetim Kurulunun teklifi ve Müsteşarlığın uygun görüşü ile Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği Genel Kurulunca tespit edilir.
(6) Sigorta acentelerinin, sigorta acenteliği faaliyetine
ilişkin olarak verilecek disiplin cezalarında Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 87 nci, 88 inci ve
89 uncu maddesinde belirtilen yetkiler Sigorta Acenteleri İcra
Komitesi tarafından kullanılır ve söz konusu Kanunun 87 nci maddesi,
sigorta acenteleri hakkında verilecek disiplin suç ve cezaları
için de uygulanır. Ancak, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar
ve Borsalar Kanununun 87 nci maddesinin üyelikten geçici çıkarma
ve üyelikten uzun süreli çıkarmaya ilişkin hükümleri; meslekten geçici
çıkarma ve meslekten uzun süreli çıkarma şeklinde uygulanır. Sigorta
acentelerinin, sigorta acenteliği faaliyetine ilişkin olarak yönetmelikle
belirlenecek suçlar için ayrıca meslekten men cezası da verilebilir.
Hakkında meslekten çıkarma kararı verilen tüzel kişi sigorta acentelerini
temsile ve ilzama yetkili olup meslekten çıkarma kararı verilmesinde
sorumluluğu bulunanlar bir daha sigorta acenteliği yapamaz ve
başka bir tüzel kişi sigorta acentesinde denetçi veya temsile ve
ilzama yetkili olarak çalışamaz. Hakkında meslekten çıkarma cezası
gerektirebilecek mahiyetteki bir işten dolayı soruşturma yapılmakta
olan sigorta acentesi, Sigorta Acenteleri İcra Komitesi kararıyla,
tedbir mahiyetinde işten el çektirilebilir. İşten el çektirme kararı,
soruşturmanın durdurulmuş veya sigorta acenteliğine engel olmayan
bir ceza verilmiş olması hâlinde kendiliğinden ortadan kalkacağı
gibi, bu kararın verilmesine esas olan hâl ve şartların bulunmadığı
veya sonradan kalktığının sabit olması durumunda da, Sigorta Acenteleri
İcra Komitesi tarafından kaldırılır. Gerek işten el çektirme kararı,
gerekse bu kararın kaldırılması sigorta acentesinin kayıtlı olduğu
odaya ve ilgili mercilere derhâl bildirilir. Sigorta Acenteleri
İcra Komitesi üyeleri hakkında sadece sigorta acenteliği faaliyeti
dolayısıyla yapılacak disiplin soruşturmalarının yürütülmesi
ve bu fıkradaki disiplin cezalarının verilmesi ise Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği Yüksek Disiplin Kurulunun yetkisindedir. Sigorta
acenteleri hakkında verilecek disiplin cezaları için Türkiye Odalar
ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 92 nci maddesi
uygulanır.
(7) Sigorta Acenteleri İcra Komitesi, Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliği Yönetim Kurulunun uygun görüşü ile Levhaya kayıt
ücreti veya aidatı belirlemeye yetkilidir. Bu ödemeler Türkiye
Odalar ve Borsalar Birliği bütçesine gelir kaydedilir.
(8) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Sigorta Acenteleri
İcra Komitesinin görevlerini etkin bir biçimde gerçekleştirebilmesi
için uygun mekan, yeterli sayıda personel ve gerekli teknik donanımı
temin eder.
(9) Müsteşarlık, mevzuata ve sigortacılık sektörünün genel
menfaatlerine aykırılık tespit etmesi hâlinde Türkiye Odalar ve
Borsalar Birliğinden sigorta acentelerine ilişkin yapılan düzenlemelerin
iptal edilmesini veya düzenlemelerde değişiklik yapılmasını isteyebilir.
(10) Sigorta Acenteleri Sektör Meclisi ile Sigorta Acenteleri
İcra Komitesinin çalışma esas ve usulleri Müsteşarlığın bağlı olduğu
Bakanlığın uygun görüşü ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca çıkarılacak
yönetmelikle belirlenir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Denetim ve Bilgi Verme
Denetim
MADDE 28- (1) Türkiye?de faaliyet gösteren
sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, özel kanunlarına göre
sigortacılık faaliyetinde bulunan kuruluşlar, sigorta ve reasürans
aracıları, sigorta eksperlik faaliyetleri, aktüerler ve sigortacılık
işlemi yapan veya sigortacılık alanında faaliyet gösteren diğer
kişilerin her türlü sigortacılık işlemlerinin denetimi, Sigorta
Denetleme Kurulu tarafından yapılır.
(2) Sigorta Denetleme Kurulu, bir başkan ile sigorta denetleme
uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri ile bunların yardımcılarından
oluşur. Bu Kanun ve diğer kanunların sigortacılığa, sigortaya veya
sigortacılık alanında faaliyet gösteren kişi ve kuruluşlara ilişkin
hükümlerinin Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlığa veya Müsteşarlığa
verdiği teftiş, denetim, inceleme ve soruşturma görev ve yetkileri
sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri ve
bunların yardımcıları eliyle ifa edilir ve kullanılır.
(3) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin faaliyetleri,
varlıkları, iştirakleri, alacakları, özkaynakları ve borçları
ile kâr ve zarar hesapları arasındaki ilgi ve dengelerin ve mali
bünyelerini ve idari yapılarını etkileyen diğer tüm unsurların,
tahsil edilen primler ile birikimlerin değerlendirilmesi ve korunması
ile aktüeryal ve finansal hesap ve dengelerin incelenmesi, tespit
ve denetimi sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri
ile bunların yardımcıları tarafından yapılır.
(4) Sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri
ile bunların yardımcıları; sigorta şirketleri ve reasürans şirketleri
ile bunların bağlı ortaklıkları, iştirakleri, şubeleri ile temsilciliklerinden,
aracılar ve bankalar da dâhil olmak üzere diğer kişilerden bu Kanun
ve diğer kanunların sigortacılıkla ilgili hükümleri bakımından
gerekli görecekleri bilgileri istemeye ve bunların tüm defter,
kayıt ve belgelerini incelemeye yetkilidir.
(5) Kamu kurum ve kuruluşları, Birlik ile diğer benzeri sivil
toplum ve meslek kuruluşları, bu madde kapsamına giren konu ve işlemlerle
sınırlı olmak üzere, Devletin güvenliği ve temel dış yararlarına
karşı ağır sonuçlar doğuracak haller ile aile hayatının gizliliği
ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla, özel kanunlardaki
yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli
dahi olsa sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri
ve bunların yardımcıları tarafından istenecek görevleriyle ilgili
her türlü bilgi ve belgeyi uygun süre ve ortamda vermeye, istenecek
defter ve belgeleri ibraz etmeye ve incelemeye hazır bulundurmakla,
bilgi işlem sistemini denetim amaçlarına uygun olarak açmaya ve
verilerin güvenliğini sağlamaya mecburdur. Sigorta denetleme
uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri ve bunların yardımcıları
bu madde kapsamındaki kuruluşların yönetim ve denetim kurullarının
toplantı tutanakları ile bu kurullara verilen raporları istemeye,
inceleme konusu olan işlemlerle ilgisi olan diğer kişi, kurum ve
kuruluşlar nezdinde inceleme yapmaya yetkilidir.
(6) Sigorta denetleme uzmanları, sigorta denetleme aktüerleri
ve bunların yardımcıları tarafından gerçekleştirilen denetim,
inceleme ve soruşturmalar sırasında talep edilmesi hâlinde, incelemeye,
denetime veya soruşturmaya tabi kuruluşlar tarafından, risk yönetimi
ve iç denetim sistemlerinde çalışanların yardımı da dâhil olmak
üzere, her türlü destek sağlanır.
(7) Bu Kanun hükümleri ile diğer kanunlarda yer alan hükümler
çerçevesinde, bu Kanuna tabi kuruluşların faaliyetlerinin, risk
yapısının, varlıkları, alacakları, özkaynakları, borçları, yükümlülükleri
ve taahhütleri, gelir ve gider hesapları arasındaki ilgi ve dengelerin
ve mali bünyeyi etkileyen diğer tüm unsurların ve bu kuruluşlarca
karşılaşılan risklerin gözetim faaliyetleri çerçevesinde tespiti,
tahlili, izlenmesi ve ölçülmesi çıkartılacak yönetmeliğe göre
Müsteşarlık tarafından yapılır.
(8) Müsteşarlık, bu Kanuna tabi kuruluşlara ait bilgi ve
belgeleri, bu kuruluşların konsolide ve konsolide olmayan bazda
mali bünyeleri ve idari yapılarının mevzuata uygunluğunu izlemek,
analiz etmek, ilgili kuruluşlara ait rapor, tablo ve iç denetim raporları
ile Müsteşarlığın denetim ve gözetim sonuçlarını karşılaştırmak
suretiyle değerlendirmek, elde edilen sonuçlara göre kuruluşların
taşıdıkları risklerin türleri, büyüklüğü ve kuruluşları etkileme
durumunu, risk yönetim sisteminin güvenilirliği ile denetim riskini
dikkate almak suretiyle kuruluşlar hakkında gerekli görülen tüm
tedbirlerin alınmasını ve sonuçlandırılmasını sağlamak, söz konusu
kuruluşların bağlı ortaklıklarının, mali iştiraklerinin ve şubelerinin
faaliyetlerini önemli ölçüde etkileyen veya etkileyebilecek
uygulamaları takip etmek, gerekirse ilgililer nezdinde girişimde
bulunmak konularında yetkilidir.
(9) Bu Kanuna tabi kişi ve kuruluşlar hesap ve kayıt düzenleriyle
uyumlu olarak Müsteşarlıkça belirlenen formatlara uygun bir şekilde
üretecekleri bilgi, belge, cetvel, rapor ve mali tabloları Müsteşarlıkça
belirlenen iletişim kanallarını kullanmak suretiyle belirlenen
süreler içinde Müsteşarlığa tevdi etmekle yükümlüdür. Kuruluşlar
tarafından elektronik ortamda gönderilen bilgiler, iç denetim sistemi
kapsamında yönetim kurulunun sorumluluğundadır.
Bilgi verme yükümlülüğü
MADDE 29- (1) Bu Kanuna tabi kişiler
ile sigortacılıkla ilgili her tür mesleki faaliyet icra edenler,
sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin iştirakleri, bankalar
ve diğer kişiler, özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı
hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa bu Kanunun uygulaması
ile ilgili olarak Müsteşarlıkça istenen her türlü bilgi ve belgeyi
vermekle yükümlüdür. Devletin güvenliği ve temel dış yararlarına
karşı ağır sonuçlar doğuracak haller ile aile hayatının gizliliği
ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklıdır.
(2) Mütekabiliyet çerçevesinde ve bu Kanunun uygulanması
ile ilgili olarak yabancı ülke kanunlarına göre denetime yetkili
mercilerin, kendi ülkelerindeki sigortacılık sektöründe faaliyet
gösteren kuruluşların bu Kanuna tabi Türkiye?deki teşkilat veya
ortaklıklarında denetim yapma ve bilgi isteme taleplerinin yerine
getirilmesi Müsteşarlığın iznine tabidir. Bu mercilerce istenen
bilgiler, açıklanmaması kaydıyla Müsteşarlık tarafından verilebilir. Müsteşarlık,
yabancı ülkelerin denetime yetkili mercileri ile yapacağı anlaşmalar
çerçevesinde sigortacılıkla ilgili her türlü işbirliği ve bilgi
alışverişinde bulunabilir.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Tahkim
Sigortacılıkta tahkim
MADDE 30- (1) Sigorta ettiren veya sigorta
sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf
arasında sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümü amacıyla Birlik nezdinde Sigorta
Tahkim Komisyonu oluşturulur. Sigortacılık yapan kuruluşlardan,
sigorta tahkim sistemine üye olmak isteyenler, durumu yazılı olarak
Komisyona bildirmek zorundadır. Sigorta tahkim sistemine üye olan
kuruluşlarla uyuşmazlığa düşen kişi, uyuşmazlık konusu sözleşmede
özel bir hüküm olmasa bile tahkim usulünden faydalanabilir.
(2) Komisyon, bir Müsteşarlık temsilcisi, iki Birlik temsilcisi,
bir tüketici derneği temsilcisi ile Müsteşarlıkça belirlenecek
bir akademisyen hukukçu temsilcinin katılımı ile oluşur. Müsteşarlık
temsilcisinin asgari on yıl kamu hizmetinde çalışmış, sigortacılık
alanında deneyim sahibi ve en az daire başkanı seviyesinde olması;
Birlik temsilcilerinin de 4 üncü maddede genel müdür yardımcısı için
öngörülen şartlara sahip olması gerekir. Tüketici derneği temsilcisi
ise Türkiye çapında en fazla üyeye sahip tüketici derneğinin önereceği
üç aday arasından Müsteşarlıkça seçilir. Komisyon kendi içinden bir
Başkan seçer. Komisyonda kararlar üye tamsayısının salt çoğunluğu
ile alınır. İki yıl için seçilen Komisyon Başkan ve üyelerine, kamu
iktisadi teşebbüsleri yönetim kurulu başkan ve üyelerine ödenen
aylık ücret ve diğer ödemeler tutarında ücret ödenir.
(3) Komisyon aşağıdaki görevleri yerine getirir:
a) Müdür ve müdür yardımcılarını atamak,
b) Birlikçe ayrı bir hesapta izlenecek olan Komisyonun bütçesini
hazırlayarak Birliğe sunmak,
c) Tahkim sisteminin adil, tarafsız ve etkin bir biçimde işleyişini
sağlamak için gerekli önlemleri almak,
ç) Komisyonun faaliyet sonuçları hakkında yıllık rapor hazırlayarak
Birliğe ve Müsteşarlığa göndermek,
d) Bilgi işlem alt yapısını hazırlamak,
e) Kanunlarla kendisine verilen diğer görevleri yapmak.
(4) Komisyon, gerekli görülen yerlerde büro açmaya yetkilidir.
Büro müdürünün, Komisyon müdürü ile aynı nitelikleri taşıması
zorunludur. Büro müdürüne verilecek görevler Komisyon tarafından
belirlenir.
(5) Komisyona bağlı çalışmak üzere, bir müdür ve iki müdür
yardımcısı, raportörler ile yeterli sayıda personel görevlendirilir.
Müdür ve müdür yardımcıları Komisyonca, raportörler ve diğer personel
ise müdürün önerisiyle Komisyon tarafından atanır. Görevden alınma,
göreve atanma ile aynı usule tabidir. Komisyon müdürünün;
a) Mali güç dışında sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında
aranan nitelikleri taşıması,
b) En az dört yıllık yüksek okul mezunu olması,
c) Sigorta hukukunda en az iki yıl veya sigortacılıkta en
az beş yıl deneyimi olması,
gerekir.
(6) Müdür yardımcılarının (c) bendi hariç olmak üzere beşinci
fıkrada sayılan nitelikleri taşıması zorunludur. Ayrıca, müdür
yardımcılarının en az birinde iki yıllık sigortacılık deneyimi
aranır.
(7) Uyuşmazlıklar, hayat ve hayat dışı sigorta gruplarının
sadece birinde görev yapacak olan sigorta hakemleri ve raportörler
aracılığıyla çözülür.
(8) Sigorta hakemlerinin;
a) Mali güç dışında sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularında
aranan nitelikleri taşıması,
b) En az dört yıllık yüksek okul mezunu olması,
c) Sigorta hukukunda en az beş yıl veya sigortacılıkta en
az on yıl deneyimi olması,
gerekir.
(9) Komisyon nezdinde çalışacak olan sigorta raportörleri,
Komisyon müdüründe aranan niteliklere sahip olmak zorundadır.
(10) Sigorta hakemi olmak isteyenlerin gerekli nitelikleri
taşıdıklarını belgelemek suretiyle Komisyona başvurması gerekir.
Başvurusu uygun görülenler kabul için Müsteşarlığa bildirilir.
Müsteşarlığın kabul etmesi hâlinde ilgilinin ismi, Komisyon tarafından
tutulacak ve bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilecek olan sigorta
hakemliği listesine kaydolunur ve bu listede değişiklik olması
hâlinde de değişiklikler altı aylık dönemler itibarıyla Adalet Bakanlığına ve Müsteşarlığa
bildirilir.
(11) Sigorta hakeminin ismi;
a) Sigorta hakemliği yapmak için gereken nitelikleri kaybetmişse
veya tarafsızlık ilkesine aykırı hareket ettiği tespit edilmişse
sürekli olarak,
b) Kendisine ulaşan dosyaları bir yıl içinde en fazla üç kez
zamanında sonuçlandırmamışsa bir yıl süreyle,
Listeden silinir.
(12) Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı,
uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti
alınır. Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde
yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse,
hakemin verdiği kırkbin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf
için kesindir. Kırkbin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize
gidilebilir. Her hâlükârda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 533
üncü maddesi hükümleri saklıdır. Temyize ilişkin usul ve esaslar
hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu uygulanır.
(13) Komisyona gidilebilmesi için, sigortacılık yapan kuruluşla
uyuşmazlığa düşen kişinin, uyuşmazlığa konu teşkil eden olay ile ilgili
olarak sigortacılık yapan kuruluşa gerekli başvuruları yapmış
ve talebinin kısmen ya da tamamen olumsuz sonuçlandığını belgelemiş
olması gerekir. Sigortacılık yapan kuruluşun, başvuru tarihinden
itibaren onbeş iş günü içinde yazılı olarak cevap vermemesi de Komisyona
başvuru için yeterlidir.
(14) Mahkemeye ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri
uyarınca Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal etmiş uyuşmazlıklar
ile ilgili olarak Komisyona başvuru yapılamaz.
(15) Sigortacılık yapan kuruluşla uyuşmazlığa düşen kişinin
Komisyona başvurusu, öncelikle raportörler tarafından incelenir.
Raportörler en geç onbeş gün içinde incelemelerini tamamlamak zorundadır.
Raportörler tarafından çözümlendirilemeyen başvurular sigorta
hakemine iletilir. Uyuşmazlığa hangi sigorta hakeminin bakacağı,
Komisyon tarafından sigorta hakemi listesinden seçilir. Komisyon,
işin niteliğine bağlı olarak en az üç sigorta hakeminden oluşan bir
heyet oluşturulmasına karar verebilir. Ancak, uyuşmazlık konusu
miktarın onbeşbin Türk Lirası ve üzerinde olduğu durumlarda heyet
teşekkülü zorunludur. Heyet kararını çoğunlukla verir. Hakemler,
sadece kendilerine verilen evrak üzerinden karar verir. Seçilen
sigorta hakemi mücbir nedenler ve umulmayan hâller hariç olmak üzere
görevi reddedemez. Bununla birlikte, taraflar, Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanununda yer alan hâkimi ret nedenlerine dayanarak hakemi reddedebilir.
Ret talebi Komisyona, durumun öğrenildiği tarihten itibaren en
geç beş iş günü içinde bir dilekçeyle yapılır. Ret talebi üzerine Komisyon
müdürü, iki tarafın görüşlerini dinledikten sonra bu konuda en
geç beş iş günü içinde karar verir.
(16) Hakemler, görevlendirildikleri tarihten itibaren en
geç dört ay içinde karar vermeye mecburdur. Aksi hâlde, uyuşmazlık yetkili
mahkemece halledilir. Ancak, bu süre tarafların açık ve yazılı muvafakatleriyle
uzatılabilir. Hakem, kararını Komisyon müdürüne tevdi eder. Komisyon
müdürü, kararı, en geç üç iş günü içinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanununun 532 nci maddesi uyarınca gereğinin yapılabilmesi için
davayı görmeye yetkili mahkemeye iletir.
(17) Hakemlik ücreti, Komisyona başvuru ücreti ve üyeliğe
katılma payı, Komisyonun görüşü alınarak Müsteşarlıkça belirlenir;
hakem ücreti Komisyon tarafından ödenir.
(18) Sigorta hakemleri ve raportörler tarafsız olmak zorundadır.
Sigorta şirketlerinin, reasürans
şirketlerinin, sigortacılık yapan diğer kuruluşların, sigorta
eksperlerinin, sigorta acentelerinin ve brokerlerin ortakları,
yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ve bunlar adına imza atmaya
yetkili olanlar ile tüm bu kuruluşlarda mesleki faaliyette bulunanlar
ve sigorta eksperleri, sigorta acenteleri ve brokerler sigorta hakemliği
yapamaz. Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş ve çocukları
için de geçerlidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 28 inci
maddesi sigorta hakemleri hakkında da uygulanır.
(19) Komisyonda görev alanlar, hakemler ve raportörler, işleri
dolayısıyla öğrendikleri bilgi ve sırları ilgililerin izni olmaksızın
açıklayamaz. Ancak, suç teşkil eden hâllerin yetkili mercilere duyurulması
zorunludur.
(20) Komisyonun yapısı ve görevleri ile Komisyon müdürü ve
Komisyon müdür yardımcılarının nitelikleri, çalışma usul ve esasları,
raportörlerin, sigorta hakemlerinin çalışma usul ve esasları, kararların
ne şekilde düzenleneceği, Komisyona başvuru esasları, Liste tutulmasına
ve bütçeye ilişkin esaslar ile katılım ücreti gibi hususlar yönetmelikle
belirlenir.
(21) Müsteşarlık bu maddede yer alan maktu para miktarlarını,
Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Üretici Fiyatları
Endeksi artış oranını aşmamak suretiyle artırmaya yetkilidir.
(22) Bu Kanunda hüküm bulunmayan hâllerde Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanununun hükümleri, sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen
uygulanır.
(23) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu çerçevesinde yapılacak
tahkim için seçilecek hakemlerin de, bu maddede sigorta hakemleri
için aranılan nitelikleri taşıması gerekir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Sigortacılık eğitim merkezi
ve diğer organizasyonlar
MADDE 31- (1) Bakan, sigortacılıkla ilgili
özellik taşıyan konular için gerekli sınavların tarafsız bir şekilde
yapılması, yurt içi veya yurt dışı ya da uluslararası anlaşmalar
çerçevesindeki eğitim taleplerinin karşılanması ve benzeri amaçlarla
sigortacılık eğitim merkezi kurmaya yetkilidir. Sigortacılık
eğitim merkezinin giderleri, sigortacılık alanında faaliyet gösteren
meslek kuruluşlarının katkılarından, merkezin hizmet vereceği
ilgili kamu ve özel sektör kuruluşlarından ve hibelerden yönetmelikle
belirlenecek esaslar çerçevesinde karşılanır. Sigortacılık eğitim
merkezince yerine getirilecek eğitim faaliyetleri, Özel Öğretim
Kurumları Kanununa tabi değildir.
(2) Dernek, federasyon ve birlik gibi belirli bir kanuna tabi
olarak kurulan kuruluşlar hariç olmak üzere sigortacılık ve reasürans
uygulamaları ile ilgili olarak organizasyonlar oluşturulması
Bakanın iznine tabidir.
(3) Sigortacılık eğitim merkezi ile ikinci fıkra uyarınca
oluşturulacak organizasyonlara ilişkin hususlar yönetmelikle
düzenlenir.
İyiniyet
MADDE 32- (1) Sigorta şirketleri ve aracılar,
her çeşit broşür, izahname ve diğer belgeler ile ilan ve reklamlarını,
taahhütleriyle sigortalıya sağlayacakları hak ve menfaatlerin
sınır ve kapsamı dışında bir anlayışa neden olacak şekilde düzenleyemez
ve kişi ve kuruluşlara gerçeğe aykırı, yanıltıcı, aldatıcı ve
haksız rekabete yol açan beyanda bulunamaz. Bu hükme aykırılığın
tespiti hâlinde durum, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca
faaliyet gösteren Reklam Kuruluna bildirilir.
(2) Sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, aracılar ve
sigorta eksperleri sigortalıların hak ve menfaatlerini tehlikeye
sokabilecek hareketlerden kaçınmak, mevzuat ve işletme planı
esaslarına uygun faaliyette bulunmak, sigortacılığın icaplarına
ve iyiniyet kurallarına uygun hareket etmek zorundadır.
(3) Sigorta şirketleri, iyiniyet kurallarına aykırı olarak
sigorta tazminatının ödenmesini geciktiremez.
(4) Müsteşarlık, sigorta şirketleri, reasürans şirketleri,
aracılar ve sigorta eksperlerinin yukarıda sayılan kurallara uymalarını
sağlamak üzere gerekli her türlü tedbiri almaya yetkilidir.
(5) Kişilerin, sigorta şirketini seçme hakkı sınırlandırılamaz.
Bir sözleşmenin unsurları içinde, taraflardan birinin bu sözleşmede
yer alan herhangi bir hususta sigorta yapmaya zorunlu tutulduğu
hâllerde, söz konusu sigortanın belli bir şirkete yaptırılmasına
ilişkin sözleşmeye konulmuş her türlü şart hükümsüzdür.
İhtisas komiteleri
MADDE 33- (1) Müsteşarlık, bu Kanunun
gerekli kıldığı tarife ve talimatlar ile sigortacılığın geliştirilmesi
için araştırma ve inceleme yaptırılması amacıyla sigortacılık konusunda
bilgi ve uzmanlık sahibi kişilerden oluşacak ihtisas komiteleri
kurabilir. Oluşturulacak komitelerin giderleri, Müsteşarlığın
bağlı olduğu Bakanlıkça onaylanacak esaslar uyarınca sigortacılık
alanında faaliyet gösteren ilgili meslek kuruluşu tarafından karşılanır.
(2) İhtisas komitelerinin çalışma usul ve esasları yönetmelikle
belirlenir.
ONUNCU BÖLÜM
Cezalar
İdari cezalar
MADDE 34- (1) Bu Kanunun 3 üncü maddesinin
dördüncü ve beşinci fıkraları kapsamında belirlenecek esaslara
aykırı davrananlar ile 5 inci maddesine aykırı olarak ruhsatsız
faaliyet gösterenlerin işyerleri, Bakanın talebi üzerine valiliklerce
bir yılı geçmemek üzere geçici olarak kapatılacağı gibi, ilan ve
reklamları da durdurulur ya da toplatılır.
(2) Bu Kanunun;
a) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen başka
işle iştigal yasağına aykırı davranılması hâlinde yirmibeşbin
Türk Lirası,
b) 4 üncü maddesinin iki ila yedinci fıkralarında belirtilen
nitelikleri taşımayan kişilerin şirketçe atanmasından ve bu fıkralarda
belirtilen nitelikleri taşımayan kişilerin maddede belirtilen
görevleri üstlenmesinden dolayı uyarılan şirketin ya da ilgilinin,
bu uyarının gereğini bir ay içinde yerine getirmemesi hâlinde sekizbin
Türk Lirası; sekizinci fıkrası uyarınca etkin bir iç denetim sistemi
kurulması ve yeteri kadar iç denetim elemanı çalıştırılması zorunluluğuna
aykırı davranılması hâlinde uyarılan şirketin altı ay içinde durumunu
düzeltmemesi hâlinde onbin Türk Lirası,
c) 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekli tescil
ve ilan işlemlerinin yaptırılmamış olması hâlinde sekizbin Türk Lirası,
ç) 7 nci maddesi uyarınca gerekli tescil ve ilan işlemlerinin
yapılmamış olması hâlinde onikibin Türk Lirası,
d) 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca gerekli bildirimi
Müsteşarlığa yapmayanlar sekizbin Türk Lirası,
e) 10 uncu maddesine aykırı olarak gerekli iznin alınmaması
hâlinde onikibin Türk Lirası,
f) 11 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak genel
şart düzenlemelerine aykırı davranılması hâlinde onbin Türk Lirası,
g) 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılması
hâlinde beşbin Türk Lirası,
ğ) 17 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca gerekli masrafların
karşılanmaması hâlinde ikibin Türk Lirası,
h) 18 inci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarına
aykırı davranılması, dördüncü fıkrası uyarınca özel defter tutma,
mali tabloları ilan etme yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi
ve dördüncü fıkra uyarınca şirket aktif yapıları da dahil olmak üzere
Müsteşarlıkça belirlenecek esas ve usullere aykırı davranılması
hâlinde onikibin Türk Lirası,
ı) 21 inci maddesine göre aktüer çalıştırma zorunluluğuna
uyulmaması hâlinde onsekizbin Türk Lirası,
i) 32 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca alınan tedbirlere
ve beşinci fıkrası hükmüne aykırı davranılması hâlinde yirmibin
Türk Lirası,
j) Bakanlar Kurulu, Müsteşarlığın bağlı bulunduğu Bakanlık
ve Müsteşarlık tarafından bu Kanuna göre alınan kararlara, çıkarılan
yönetmelik ve tebliğlere ve yapılan diğer düzenlemelere uyulmaması
hâlinde, bu Kanunda ayrıca öngörülmüş bir cezanın olmadığı hâllerde
onikibin Türk Lirası,
idari para cezası uygulanır.
(3) İdari para cezaları Müsteşarlıkça uygulanır.
Adli cezalar
MADDE 35- (1) Bu Kanuna göre, ruhsat almadan
risk üstlenmek suretiyle sigortacılık faaliyetinde bulunan veya
ticaret unvanlarında ya da her türlü belgeleri yahut ilan ve reklamlarında
veyahut kamuoyuna yaptıkları açıklamalarda bu Kanunda belirtilen
kuruluşların adını kullanan, bu Kanunda düzenlenen faaliyetlerde
bulundukları izlenimini yaratacak söz ve işaretleri kullanan
gerçek kişiler ve tüzel kişilerin yetkilileri, üç yıldan beş yıla
kadar hapis cezası ve altıyüz günden az olmamak üzere bin güne kadar
adli para cezası ile cezalandırılır.
(2) Bu Kanunun 3 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı
olarak Müsteşarlıktan izin alınmadan sigorta sözleşmesi yapan kooperatiflerin
yetkilileri beşyüz günden az olmamak üzere bin güne kadar adli para
cezası ile cezalandırılır.
(3) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketlerinin yönetim
kurulu başkan ve üyeleri ile diğer mensupları, görevleri dolayısıyla
kendilerine tevdi olunan veya muhafazaları, denetimleri ve sorumlulukları
altında bulunan kuruluşa ait para veya sair varlıkları zimmetlerine
geçirmeleri hâlinde, altı yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile
cezalandırılır. Ayrıca, kuruluşun uğradığı zararı da tazmine
mahkûm edilir.
(4) Üçüncü fıkrada gösterilen suç, kuruluşu aldatacak ve
fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette
bulunmak suretiyle işlenmişse fail, oniki yıldan az olmamak üzere
hapis cezası ve adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, adli
para cezasının miktarı, meydana gelen zararın üç katından az olamaz.
Zararın, kovuşturma yapılmadan önce tamamıyla ödenmesi hâlinde
verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.
(5) Bu Kanunda gösterilen yetkili mercilerin ve denetim görevlilerinin
istedikleri bilgi ve belgeleri vermeyen ya da denetim görevlilerinin
görevlerini yapmalarına engel olan gerçek kişilerle tüzel kişilerin
yetkilileri, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve ikiyüz günden
az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(6) Bu Kanunda gösterilen mercilere, denetim görevlilerine,
mahkemelere ve diğer resmî dairelere yanıltıcı şekilde yanlış ya
da gerçeğe aykırı bilgi veya belge veren gerçek kişiler ile tüzel
kişilerin yetkilileri, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve üçyüz günden
az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(7) Bu Kanuna tabi kuruluşların itibarını zedeleyebilecek
ya da servetine zarar verebilecek bir hususa kasten sebep olan ya
da bu yolda asılsız haberler yayanlar bir yıldan iki yıla kadar hapis
cezası ve ikiyüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
Bu fiilin 9/6/2004 tarihli ve 5187 sayılı Basın Kanununda yazılı
araçlarla ya da radyo, televizyon, video, internet, kablolu yayın
veya elektronik bilgi iletişim araçları ve benzer yayın araçlarından
biri ile işlenmesi hâlinde hapis cezası iki yıldan dört yıla kadar
uygulanır. İsimleri belirtilmese dahi bu Kanuna tabi kuruluşların
güvenilirliği konusunda kamuoyunda tereddüte yol açarak bu kuruluşların
mali bünyelerinin olumsuz etkilenmesine neden olabilecek nitelikte
asılsız haberleri yukarıda belirtilen araçlarla yayanlar dörtyüz
günden az olmamak üzere bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.
(8) Bu Kanunun uygulanmasında ve uygulanmasının denetiminde
görev alanlar ile sigorta hakemleri ve raportörleri, sıfat veya görevleri
dolayısıyla öğrendikleri, bu Kanun kapsamında faaliyet gösteren
kişi ve kuruluşlar ile bunların iştirakleri, kuruluşları ve sigorta
sözleşmesi ile ilgili kişilere ait sırları, görevlerinden ayrılmalarından
sonra dahi, bu Kanuna ve özel kanunlarına göre yetkili olanlardan
başkasına açıklamaları veya kendi yararına kullanmaları hâlinde
iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası ve üçyüz günden az olmamak
üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(9) Bu Kanuna tabi kuruluşların görevlileri ve yetkilileri,
bu maddenin sekizinci fıkrasında yazılı kişiler hariç olmak üzere
bu Kanuna tabi kişiler ile bunların yanında çalışanlar ve dışarıdan
hizmet alımı yoluyla sigortacılık sektöründe iş görenler, sıfat
ve görevleri dolayısıyla öğrendikleri bu Kanuna tabi kuruluşlara
veya sigorta sözleşmesi ile ilgili kişilere ait sırları bu konuda
kanunen açıkça yetkili kılınan mercilerden başkasına açıklamaları
hâlinde bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve ikiyüz günden az olmamak
üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(10) Sekiz ve dokuzuncu fıkralarda yazılı kişilerin bu fıkralarda
belirtilen türden sırları kendileri ya da başkalarına yarar sağlamak
amacıyla açıklamaları hâlinde, bu kişiler üç yıldan beş yıla kadar
hapis cezası ve adli para cezası ile cezalandırılır. Ayrıca, fiilin
önemine göre bu kişilerin görev yapmaları sürekli veya altı aydan
bir yıla kadar geçici olarak yasaklanır.
(11) Gerçeğe aykırı mali tablo düzenleyenler ile bunları
tasdik eden sigorta şirketi ve reasürans şirketi denetçileri adli
para cezası ile cezalandırılır. Ancak adli para cezası, gerçeğe
aykırılık tutarının yüzde birinden az olamaz.
(12) Bu Kanunun 9 uncu maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü
fıkralarında yazılan izinleri almayanlar üçyüz günden az olmamak
üzere; altıncı fıkrasına göre belirlenen hisse sınırlamalarına
uymayanlar dörtyüz günden az olmamak üzere; üçüncü fıkrasına aykırı
olarak izin alınmadan yapılan hisse devirlerini pay defterine kaydettirenler
ise dörtyüz günden az olmamak üzere bin güne kadar adli para cezası
ile cezalandırılır.
(13) Bu Kanunun 12 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı
olarak tarifeleri Müsteşarlığın onayı olmaksızın uygulayanlar
beşyüz günden az olmamak üzere; Müsteşarlığın tespit ve ilan ettiği
aracılık komisyonları dışında komisyon verenler üçyüz günden az
olmamak üzere; bu komisyonları alanlar ise yüz günden az olmamak üzere
adli para cezası ile cezalandırılır.
(14) Bu Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmüne
aykırı olarak sözleşme yapmaktan kaçınanlar beşyüz günden az olmamak
üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(15) Bu Kanunun 15 inci maddesine aykırı şekilde Türkiye?de
sigortalanabilir menfaatlerini Türkiye?de faaliyette bulunan
sigorta şirketleri haricinde ve Türkiye dışında sigorta ettirenler
adli para cezası ile cezalandırılır.
(16) Bu Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı
olarak yeteri kadar karşılık ayırmayanlar ile iki ila yedinci fıkralarına
aykırı olarak teknik karşılık ayıranlar ve sekizinci fıkrasına aykırı
olarak reasürör payını belirleyenler; 17 nci maddesinin birinci
ve ikinci fıkrasına aykırı olarak teminat, dördüncü fıkrasına aykırı
olarak minimum garanti fonu tesis edenler ile beşinci fıkra uyarınca
teminatlardan ödeme yapmayanlar adli para cezası ile cezalandırılır.
Ancak, adli para cezasının miktarı, yerine getirilmeyen yükümlülüğün
veya yükümlülük eksik olarak yerine getirilmiş ise, eksik kalan
miktarın yüzde onundan az olamaz.
(17) Bu Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı
davrananlar bin güne kadar; aykırılığın, iyiniyet kurallarını ihlal
edici şekilde aktifin değerini düşürmesi hâlinde bu işlemi yapanlar,
ikibin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, adli
para cezasının miktarı aktifte gerçekleşen azalmanın yüzde yirmisinden
az olamaz.
(18) Bu Kanunun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı
hareket eden brokerler üçyüz günden az olmamak üzere; sigorta brokerliği
dışında sigorta acenteliği ve eksperlik yapanlar dörtyüz günden az
olmamak üzere; dördüncü fıkrasına aykırı hareket edenler ikiyüz
günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(19) Bu Kanunun 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek
esaslara aykırı hareket edenler üçyüz günden az olmamak üzere adli
para cezası ile; onuncu fıkrasına aykırı olarak sigorta eksperliği
dışında başka bir işle uğraşanlar yüz günden az olmamak üzere adli
para cezası ile; onbirinci fıkrasına aykırı olarak birden fazla
büro açanlar altmış günden az olmamak üzere adli para cezası ile;
onikinci fıkrasına aykırı hareket eden gerçek kişi sigorta eksperleri
ve tüzel kişi sigorta eksperlerinin yetkilileri yüz günden az olmamak
üzere adli para cezası ile; onüçüncü fıkrasına aykırı olarak görev
kabul eden sigorta eksperleri ile tüzel kişi sigorta eksperinin yanında
çalışan sigorta eksperi veya tarafsızlığı ihlal eden sigorta eksperleri
beşyüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile; ondördüncü fıkrası
hükmüne aykırı davrananlar üçyüz günden az olmamak üzere adli para
cezası ile; onaltıncı fıkrasına aykırı hareket edenler ile bu fıkra
gereğince sigorta eksperliği ile ilgili faaliyetlerde çalışmaması
gerektiği halde çalışanlar ikiyüz günden az olmamak üzere adli para
cezası ile; yirmiikinci fıkrasına aykırı olarak sigorta eksperliği
yetkilerini veya unvanlarını başka kişilere kullandıranlar ve
söz konusu yetki ve unvanları kullananlar beşyüz günden az olmamak
üzere adli para cezası ile; sigorta eksperliği yaptığı izlenimini
uyandıranlar yüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(20) Bu Kanunun 23 üncü maddesinin onuncu fıkrasına aykırı
olarak ticari faaliyette bulunanlar yüz günden az olmamak üzere adli
para cezası ile; onikinci fıkrasına aykırı davrananlar üçyüz günden
az olmamak üzere adli para cezası ile; onüçüncü fıkrasına aykırı
olarak sigorta acenteliği yetkilerini veya unvanlarını başka kişilere
kullandıranlar ve söz konusu yetki ve unvanları kullananlar beşyüz
günden az olmamak üzere adli para cezası ile; sigorta acenteliği
yaptığı izlenimini uyandıranlar yüz günden az olmamak üzere adli
para cezası ile; ondördüncü fıkrasına aykırı hareket edenler ile
bu fıkra gereğince sigorta acenteliğiyle ilgili faaliyetlerde
çalışmaması gerektiği halde çalışanlar ikiyüz günden az olmamak
üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(21) Sigorta acenteliği yapamayacaklarla, sigorta acenteliği
sözleşmesi yapan sigorta şirketlerinin bu işten sorumlu yöneticileri
beşyüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile; prim tahsil etme
veya sözleşme yapma yetkisi verilemeyeceklere bu yetkileri veren
sigorta şirketlerinin bu işten sorumlu yöneticileri üçyüz günden
az olmamak üzere adli para cezası ile; bu yetkileri kabul eden kişiler
ikiyüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(22) Hakkında meslekten çıkarma kararı verildiği halde bu
Kanunun 26 ncı maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak tüzel
kişi sigorta eksperinde denetçi veya temsile ve ilzama yetkili
olarak çalışanlar ve bu kişileri çalıştıranlar ile hakkında meslekten
çıkarma kararı verildiği halde 27 nci maddenin altıncı fıkrasına
aykırı olarak tüzel kişi sigorta acentesinde denetçi veya temsile
ve ilzama yetkili olarak çalışanlar ve bu kişileri çalıştıranlar
bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ve üçyüz günden az olmamak üzere
adli para cezası ile cezalandırılır.
(23) Bu Kanuna aykırı olarak ruhsatı olmadan brokerlik ve
sigorta eksperliği yapanlar; Müsteşarlıktan uygunluk belgesi olmadan
sigorta acenteliği yapanlar ile Aktüerler Siciline kaydolmadan
aktüerlik yapanlar bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ve dörtyüz
günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(24) Bu Kanunda öngörülen süre içinde Birliğe üye olmayan
sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin yetkilileri ile
Levhaya kayıtlı olmadan sigorta eksperliği veya sigorta acenteliği
faaliyetinde bulunanlar yüzelli günden az olmamak üzere adli para
cezası ile cezalandırılır.
(25) Aktüer ve broker yetki veya unvanlarını başka kişilere
kullandıranlar ve söz konusu yetki ve unvanları kullananlar beşyüz
günden az olmamak üzere, bu işleri yaptığı izlenimini uyandıranlar
yüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(26) Bu Kanunun 31 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki izni
almadan sigortacılıkla ilgili organizasyon oluşturanlar üçyüz
günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
(27) Bu Kanunun 32 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı
davrananlar ile üçüncü fıkrasına aykırı olarak iyiniyet kurallarını
ihlal edici şekilde sigorta tazminatı ödemesini geciktirenler
üçyüz günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır.
Kovuşturma
MADDE 36- (1) Bu Kanunda yazılı suçlardan
dolayı kovuşturma yapılması Müsteşarlık tarafından Cumhuriyet
Başsavcılığına yazılı başvuruda bulunulmasına bağlıdır. Bu başvuru
ile Müsteşarlık aynı zamanda katılan sıfatını kazanır.
(2) Cumhuriyet savcısının kovuşturmaya yer olmadığına karar
vermesi hâlinde, Müsteşarlık, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununa göre kendisine tebliğ edilecek kararlara
karşı itiraza yetkilidir.
(3) Aracılar ile sigorta eksperlerinin bu Kanunda suç sayılan
fiilleri hakkında yapılacak kovuşturmalar ile bu Kanunun 15 inci
maddesinin birinci fıkrasına ve 35 inci maddesinin altı ila dokuzuncu
fıkralarına aykırılıktan dolayı yapılacak kovuşturmalar hakkında
bu madde hükümleri uygulanmaz.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Atıflar, Değiştirilen ve Yürürlükten
Kaldırılan Hükümler
Atıflar
MADDE 37- (1) Diğer mevzuatta mülga
21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanununa yapılan
atıflar, bu Kanunun ilgili maddelerine yapılmış sayılır.
(2) Diğer kanunlarda Müsteşarlık denetim biriminde çalışan
aktüerleri ifade etmek üzere kullanılan tüm ibareler ?Sigorta Denetleme
Aktüeri? olarak uygulanır.
MADDE 38- (1) 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı
Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa;
a) 57 nci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
?Sigorta acenteleri için oluşturulacak sektör meclisiyle
ilgili Sigortacılık Kanunundaki hükümler saklıdır.?
b) 93 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine ?Yetkili
organlarca? ibaresinden sonra gelmek üzere aşağıdaki ibare eklenmiştir.
?ve Sigorta Acenteleri İcra Komitesi ile Sigorta Eksperleri
İcra Komitesince?
c) Aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
?GEÇİCİ MADDE 15- Sigorta Eksperleri İcra Komitesi seçimleri,
odaların genel organ seçimlerini takiben altmış gün içinde yapılır.
Sigorta Eksperleri İcra Komitesi oluşturulana kadar Hazine Müsteşarlığı,
Sigortacılık Kanununun yayımını müteakip bir ay içinde geçici Sigorta
Eksperleri İcra Komitesini tespit eder.
Sigorta Acenteleri Sektör Meclisinin seçimi odaların genel
organ seçimlerini takiben altmış gün içinde, Sigorta Acenteleri
İcra Komitesi seçimleri ise Sigorta Acenteleri Sektör Meclisinin
oluşmasından itibaren en geç onbeş gün içinde yapılır. Sigorta Acenteleri
Sektör Meclisi oluşturulana kadar Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
Yönetim Kurulu kararı ve Hazine Müsteşarlığının uygun görüşü
ile Sigortacılık Kanununun yürürlüğe girmesini müteakip bir ay
içinde geçici Sigorta Acenteleri İcra Komitesi tespit edilir.?
MADDE 39 - (1) 13/10/1983 tarihli ve 2918
sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 8 inci maddesinin üçüncü
fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
?Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği, elde ettiği
bilgileri, trafikten men edilecek araçların tespitinde kullanılmak
üzere İçişleri Bakanlığının emrine hazır tutar veya gerekli gördüğü
birimlerine iletir.?
MADDE 40- (1) 25/11/1999 tarihli ve 587 sayılı
Zorunlu Deprem Sigortasına Dair Kanun Hükmünde Kararnameye aşağıdaki
madde eklenmiştir.
"EK MADDE 1- Kurum ve bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamında
gerçekleştirilen iş ve işlemler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı
Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı
Kamu İhale Kanununa tabi değildir."
MADDE 41- (1) 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı
Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun;
a) 2 nci maddesinin (l) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"l) Bireysel emeklilik aracıları: Emeklilik şirketlerinin
emeklilik sözleşmelerine aracılık eden veya bunları emeklilik şirketi
adına yapan kişileri,"
b) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının beşinci cümlesi
"Başka bir şirkete aktarım talebinde bulunulabilmesi için
şirkette en az bir yıl süreyle kalınmış olması gereklidir." şeklinde,
ikinci ve üçüncü fıkraları sırasıyla aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Şirket, katkı paylarını, en geç şirkete intikalini takip
eden ikinci iş gününde yatırıma yönlendirmek zorundadır. Bu maddede
öngörülen paylaştırma, aktarım ve yatırıma yönlendirme yükümlülüklerini
belirlenen süreler içinde gereği gibi yerine getirmeyen şirkete,
aktarımlarda katılımcının dahil olduğu; yatırıma yönlendirmede
ise dahil olacağı fonun ilgili döneme ait pozitif getirisinin iki
katı tutarında gecikme cezası uygulanır ve bu tutar katılımcının
hesabına ilâve edilir.
?Grup emeklilik sözleşmesinin akdedilmesine taraf olan dernek,
vakıf, tüzel kişiliği haiz bir meslek kuruluşu veya sair kuruluş
yahut grup ile işverenler tarafından çalışanları veya üyeleri hesabına
kısmen veya tamamen katkı payı ödenmesi halinde, bu katkılar ile getirileri
bireysel emeklilik hesaplarında ayrı olarak takip edilir ve bu hesaplardaki
birikimlere ilişkin hakların kullanımı ve yükümlülükler Müsteşarlıkça
belirlenen esas ve usuller çerçevesince grup emeklilik sözleşmesinde
belirlenir. Katılımcının bu birikimlere hak kazanma süresi her
hâlde katılımcının grup emeklilik sözleşmesine giriş tarihinden
itibaren beş yılı aşamaz.?
c) 6 ncı maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Emeklilik planlarına ilişkin uygulama esasları ile
yıllık gelir sigortasına ilişkin tarife ve teknik esaslar serbestçe
belirlenir. Bakan, gerekli gördüğü hallerde uygulama esasları
ile tarife ve teknik esasları Müsteşarlığın onayına tabi kılabilir.
Bu madde kapsamında hak sahiplerinin bulunması için şirket ve Türkiye
Cumhuriyet Merkez Bankası tarafından yapılması gereken araştırmalara,
söz konusu tutarın on yıllık süre içerisinde şirketçe ve iki yıllık
süre içerisinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca değerlendirilmesine
ilişkin esas ve usuller Kurulun uygun görüşü alınarak Müsteşarlık
tarafından belirlenir."
ç) 17 nci maddesine birinci fıkrasından sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiş ve mevcut ikinci fıkrasının son cümlesi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:
"Bireysel emeklilik hesabındaki fon paylarından, katılımcının
sistemde bulunduğu ay sayısı ile asgari ücret tutarının çarpımına
karşılık gelen birikim tutarı ve bu Kanunun 6 ncı maddesi kapsamında
bireysel emeklilik sisteminden emekli olanlara yapılan yıllık gelir
sigortası ödemelerinin aylık ödemeye isabet eden miktarının nafaka
borçları hariç olmak üzere asgari ücret tutarına kadar olan kısmı
haczedilemez, rehnedilemez, iflas masasına dahil edilemez. Bu
fıkradaki hükümlerin uygulanmasında rehin, haciz veya iflas tarihinde
geçerli brüt asgari ücret tutarı esas alınır.?
?Fon portföy sınırlamalarına ilişkin ilkeler ile fon portföyündeki
varlıkların değerlendirilmesine ilişkin esas ve usuller Müsteşarlığın
uygun görüşü alınarak Kurul tarafından belirlenir.?
d) 18 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi
"Portföy yönetim sözleşmelerinin Kurulca belirlenen asgari
unsurlara uygun olması zorunludur." şeklinde değiştirilmiştir.
e) Geçici 1 inci maddesine aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
?Yetkili organlarınca karar alınması kaydıyla, üyelerine
veya çalışanlarına emekliliğe yönelik taahhütte bulunan dernek,
vakıf, sandık, tüzel kişiliği haiz meslek kuruluşu, veya sair ticaret
şirketindeki emekliliğe yönelik birikimler ve taahhütlere ilişkin
tutarlar kısmen veya tamamen bu fıkranın yürürlüğe girmesinden
itibaren beş yıl içinde yapılmak kaydıyla ve Müsteşarlıkça belirlenecek
esaslar çerçevesinde bireysel emeklilik sistemine veya yıllık gelir
sigortalarına aktarılabilir. Birikimlerin veya taahhütlere
ilişkin tutarların ödenmesine yönelik gayrimenkul satışları dahil
olmak üzere aktarımlarla ilgili işlemler, her türlü vergi, resim
ve harçtan muaftır. Bu muafiyet, doğabilecek gelir vergisi yükümlülüğünü
de kapsar. Bu fıkra kapsamında yıllık gelir sigortalarına intibak
ettirilenlerden veya emeklilik sözleşmesi akdetmiş olan katılımcılardan
giriş aidatı alınmaz ve aktarılan tutar üzerinden herhangi bir kesinti
yapılmaz.
Üyelerine veya çalışanlarına emekliliğe yönelik taahhütte
bulunan dernek, vakıf, sandık, tüzel kişiliği haiz meslek kuruluşu,
veya sair ticaret şirketinin emekliliğe yönelik faaliyetlerinin
aktüeryal denetimini Müsteşarlık yapar.?
MADDE 42- (1) 4632 sayılı Kanunun 20 nci
maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.
"Emeklilik Gözetim Merkezi
MADDE 20/A- Müsteşarlık, bireysel emeklilik sisteminin güvenli
ve etkin biçimde işletilmesini sağlamak, katılımcıların hak ve
menfaatlerini korumak amacıyla şirketlerin ve bireysel emeklilik
aracılarının faaliyetlerinin gözetim ve denetimine yönelik alt
yapı oluşturulmasına, bireysel emeklilik hesaplarına, emeklilik
planlarına, işlemlerin konsolidasyonuna, katılımcılara ait bilgilerin
saklanmasına, kamunun ve katılımcıların bilgilendirilmesine,
istatistik üretimine, bireysel emeklilik aracıları siciline ve
bireysel emeklilik aracıları sınavına ilişkin işlemlerin yapılması
ile hayat sigortaları ve diğer sigorta branşlarına ilişkin verilebilecek
diğer görevleri yerine getirmek üzere özel hukuk hükümlerine göre
kurulmuş bir tüzel kişiyi emeklilik gözetim merkezi olarak görevlendirebilir.
Emeklilik gözetim merkezinin ana sözleşmesinde yer alması gereken
hususlar Müsteşarlıkça belirlenir ve bu ana sözleşmede yapılacak
değişikliklerde Müsteşarlığın uygun görüşü aranır. Emeklilik şirketleri,
Müsteşarlığın uygun görmesi halinde hayat branşında faaliyet gösteren
sigorta şirketleri ile diğer kurum ve kuruluşlar emeklilik gözetim
merkezine ortak olabilir. Emeklilik gözetim merkezi, Müsteşarlığın
denetimine tabidir. Bu Kanun kapsamındaki şirket, kurum, kuruluş
ve kişiler, bu Kanuna istinaden verilen görevlerin yerine getirilmesini
teminen talep edilen bilgi ve belgeleri emeklilik gözetim merkezine
aktarır. Emeklilik gözetim merkezinin çalışma esas ve usulleri Müsteşarlık
tarafından belirlenir."
MADDE 43- (1) 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları
Kanununa ekli (IV) sayılı Makam Tazminatı Cetvelinin 8/a sırasına
?Maliye Bakanlığı Hesap Uzmanları? ibaresinden sonra gelmek üzere
?Sigorta Denetleme Uzmanları ve Sigorta Denetleme Aktüerleri?
ibaresi eklenmiştir.
MADDE 44- (1) 14/6/2005 tarihli ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları
Kanununun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
?Sigorta şirketleri, Bakanlar Kurulu Kararları çerçevesinde
Havuz tarafından kapsama alınan riskler, bölgeler ve ürünler için bu
Kanunla oluşturulan Havuz sistemi dışında sigorta sözleşmesi akdedemez.
Bu hükme aykırı davranan sigorta şirketlerinin Kurulca belirlenecek
esaslar çerçevesinde Havuz sisteminden çıkarılmalarına karar verilebilir.?
MADDE 45- (1) 21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı
Sigorta Murakabe Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.
(2) 25/6/1927 tarihli ve 1160 sayılı Mükerrer Sigorta Hakkında
Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.
(3) 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun
107 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 108 inci maddesi ile ek 8 inci maddesinin
birinci ve ikinci fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.
ONİKİNCİ BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
GEÇİCİ MADDE 1- (1) Karayolu Trafik Garanti
Sigortası Hesabının sorumlulukları ile varlıklarının, alacaklarının
ve yükümlülüklerinin tamamı bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren bir ay içinde Hesaba devrolunur. Karayolu Trafik Garanti
Sigortası Hesabıyla ilişkili olarak açılan davalar ve yapılan takipler
Hesapla ilişkili olarak devam eder.
GEÇİCİ MADDE 2- (1) Bu Kanunun uygulanmasına
ilişkin yönetmelikler bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir
yıl içinde Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakanlıkça çıkartılır.
(2) Bu Kanunda öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya
kadar mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin
uygulanmasına devam olunur.
(3) Bu Kanunun 12 nci maddesinin tarife serbestisine ilişkin
birinci fıkrası hükmü ile 17 nci maddesinin dördüncü fıkrasının garanti
fonu varlıkları üzerine bloke konulabilmesi ve ipotek tesis ettirilebilmesine
ilişkin hükmü yürürlüğe girene kadar, bu Kanunla mülga 7397 sayılı
Sigorta Murakabe Kanununun ilgili hükümleri uygulanmaya devam
olunur.
GEÇİCİ MADDE 3- (1) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren bir yıl içinde durumlarını, bu Kanunun 5 inci maddesi
gereğince tespit edilecek branş ayrımına uyumlu hale getirmeyenler,
yeni sigorta sözleşmesi akdedemez, riski artırıcı nitelikte zeyil,
temdit ve yenileme yapamaz.
(2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte hayat sigortasına
ilişkin portföylerini devretmemiş bulunan karma şirketler, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde söz konusu portföylerini
devretmek zorundadır. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen şirketlerin
sigorta portföyünü kısmen veya tamamen devralmayı kabul eden bir
veya birkaç sigorta şirketi bulunduğu takdirde portföy, Bakan tarafından
resen devredilir. Portföyü devrolmamış şirketler devir işlemi gerçekleşene
kadar, hayat sigortası branşında yeni sigorta sözleşmesi akdedemez,
riski artıcı nitelikte zeyil, temdit ve yenileme yapamaz.
GEÇİCİ MADDE 4- (1) Bu Kanunun 20 nci maddesinin
altıncı fıkrası hükmü bu Kanunla mülga 7397 sayılı Sigorta Murakabe
Kanunu uyarınca atanmış kişiler ile bu kişiler hakkında açılmış davalar
ve takipler için de geçerlidir.
GEÇİCİ MADDE 5- (1) Bu Kanunla mülga 7397 sayılı
Sigorta Murakabe Kanununun 25 inci maddesi uyarınca ayrılan deprem
hasar karşılıkları, bu Kanunun yürürlüğe girmesini izleyen üç ay
içinde ihtiyari yedek akçelere devrolunur.
GEÇİCİ MADDE 6- (1) Bu Kanunun yayımı tarihinden
önce düzenlenmiş olan eksperlik ve brokerlik ruhsatları, Müsteşarlık
tarafından değiştirilinceye kadar geçerlidir. Söz konusu değiştirme
işlemini, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren bir yıl içinde
yaptırmayanlar mesleki faaliyette bulunamaz. Sigorta eksperlerinin
eksperlik faaliyetine devam edebilmesi için bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten itibaren dört ay içinde Levhaya kaydını yaptırması
da gerekir.
GEÇİCİ MADDE 7- (1) Sigorta acenteleri, bu Kanunun
yayımından itibaren bir yıl içinde Müsteşarlıktan uygunluk belgesi
almak ve Levhaya kayıt olmak zorundadır. Bu zorunluluğu yerine getirmeyenler
sigorta acenteliği faaliyetinde bulunamaz.
GEÇİCİ MADDE 8- (1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun
yürürlüğe girmesinden önce taksirli suçlar hariç olmak üzere affa
uğramış olsalar dahi ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis veya sigortacılık
mevzuatına aykırı hareketlerinden dolayı hapis veya birden fazla
ağır para cezasına yahut cezası ne olursa olsun basit ve nitelikli
zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik,
inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas, görevi kötüye kullanma gibi
yüz kızartıcı suçlar ile istimal ve istihlak kaçakçılığı dışında
kalan kaçakçılık suçları, resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma,
karapara aklama veya Devlet sırlarını açığa vurma, vergi kaçakçılığı
veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından dolayı hüküm giymiş
bulunanlar sigorta şirketlerinde veya reasürans şirketlerinde
kurucu olamaz, sigorta acenteliği, brokerlik ve sigorta eksperliği
yapamaz ve bu amaçla kurulmuş tüzel kişilerde ortak olamaz ve çalışamaz.
(2) Bu Kanunda sigorta şirketi ve reasürans şirketi kurucularının
niteliklerine yapılan atıflar için de birinci fıkra hükmü uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 9- (1) Bu Kanunda geçen Türk Lirası
ibaresi karşılığında, uygulamada ülkede tedavülde bulunan para
28/01/2004 tarihli ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin
Para Birimi Hakkında Kanun hükümleri gereğince Yeni Türk Lirası
olarak adlandırıldığı sürece bu ibare kullanılır.
Yürürlük
MADDE 46- (1) Bu Kanunun;
a) 12 nci maddesinin tarife serbestisine ilişkin birinci
fıkrası hükmü ile 17 nci maddesinin dördüncü fıkrasının garanti fonu
varlıkları üzerine bloke konulabilmesi ve ipotek tesis ettirilebilmesine
ilişkin hükmü, yayımı tarihinden üç ay sonra,
b) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 47- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar
Kurulu yürütür.